ماده مخدر گُل، تهدیدی برای نسل جوان

تحلیلی
Typography

برای تهیه یادداشتی در باره روش‏های گسترش مطالعه در بین دانش‏آموزان به گوگل مراجعه می‏کنم. مطلبی در باره وجود اعتیاد در بین دانش‏آموزان نظرم را به خود جلب می‏کند. کنجکاو می‏شوم. مضمون مطلب مذکور تلخ تلخ است.

اعتیاد در بین دانش‏آموزان حضوری مرئی و محسوس دارد. و با کمی خواندن بیشتر متوجه می‏شوم که دومین ماده مخدر مصرفی کشور، گُل نام دارد، متاسفانه این ماده مخدر در میان جمعیت دانش‏آموزی کشورمان مصرف کنند دارد. از این ماده مخوف چه می‏دانیم؟ در ادامه وَر رفتن با این موضوع متوجه سخنان سخنگوی ستاد مبارزه با مواد مخدر کشور در این باره می‏شوم.

در دوازدهم دی ماه امسال پرویز افشار در یک نشست خبری در پاسخ به سوال یکی از خبرنگاران درباره کاهش سن گرایش به اعتیاد گفت: «متاسفانه در خصوص این مطلب برداشت‌های متفاوتی می‌شود و دو موضوع مهم باید مورد توجه قرار گیرد که یک موضوع سن اعتیاد در کشور است و موضوع دیگر سن شروع مصرف. سن اعتیاد در کشور به هیچ وجه پایین نیامده، براساس چندین مطالعه معتبر انجام شده سن اعتیاد در کشور پایین نیامده و بازه 21 تا 24 سال سن اعتیاد در کشور است. اما سن شروع مصرف مواد مخدر در کشور با توجه به توسعه مصرف گل کاهش داشته و سن شروع مصرف گل در کشور به 15 سال رسیده است»

به گفته وی؛ دسترسی آسان به این ماده، تبلیغات فریبنده در خصوص آن و همچنین تولید آن در گلخانه‌های خانگی از جمله دلایل این موضوع است. در این نشریه هر از گاه مطالبی در باره موجود برخی مواد مخدر در کاشمر مطالبی تقدیم شما خوانندگان شده است. این روزها وقتی برای دیدن دومین سری سریال لیسانسیه‏ها پای شبکه سوم سیمای جمهوری اسلامی می‏نشینید، متوجه طنز سروش صحت کارگردان این اثر در میزان راحتی دسترسی معتادان به مواد مخدر می‏شویم. به طنز متوجه می‏شویم که به راحتی می‏توان انواع ساقی‏ها را در انواع مسیرها و جاها یافت. کافی است برای این کار نیت کرد.

آیا در کاشمر هم میزان دسترسی به مواد مخدر راحت است؟ تصور بفرمایید در میدان مرکزی شهر می‏خواهید این موضوع را رصد کنید، آیا ماده مخدری یافت می‏شود؟ نگارنده پاسخ را نمی‏داند و امیدوار است یافت نشود. ولی در این نشریه نوشتیم که در برخی جاها می‏توان «ناس» ماده مخدر مورد رایج در افغانستان را یافت. لابد شما هم شنیده‏اید که برخی معتقدند بعض جاهای شهر محل تردد معتادان است و بعض جاها هم پاتوق است که خدا را شُکر به موقع مورد رسیدگی قرار می‏گیرد. به سوال صدر مطلب باز گردیم. «گل» چیست؟ آیا در باره آشنایی دانش‏آموزان با معایب و مضرات مصرف دخانیات کار کردیم؟

آیا دسترسی به انواع دخانیات در کاشمر راحت است؟ آیا می‏توان تصور کرد که یک فرد زیر پانزده سال در کاشمر در حال تهیه سیگار باشد؟ یقیناً این تصور غلط است. در شهری که سیاسیون آن علاقه خاصی به مسایل فرهنگی دارند و سخت در حال فرهنگ‏سازی برای بسط دوچرخه سواری و روزهای بدون خودرو و مواردی از این قبیل هستند به طور قطع سیگار به راحتی در اختیار افراد نیست. به همان اندازه هم در باره مصرف مواد مخدر در افراد زیر پانزده سال و سایر رده‏های سنی حساسیت است. لذا نباید با دغدغه وارد پارک‏ها شد. اعتیاد در کاشمر جایی ندارد.

با این همه بد نیست با این ماده مخدر آشنا شویم. برخی معتقدند بعد از شکست طالبان و حضور نیروهای ناتو در افغانستان صاحبان مزارع خشخشاش توجه خاصی به استفاده از آزمایشگاه و لابراتوار برای کنترل کیفیت محصولشان داشتند. در این آزمایشگاه‏ها افراد متخصص و مجرب اقدام به دستکاری ژنتیکی گیاهانی کردند که از آنها انواع مواد مخدر قابل استحصال است. صاحبان این مزارع به دنبال سود بیشتر هستند. در این دستکاری ژنتیکی بر روی خشخشاش و ماری‏جوانا(Marijuana) به ترکیبی جدید رسیدند که به روایتی برایشان سودی بالای شش میلیارد دلار را به همراه داشته است.

این ماده مخدر به قدری قوی است که انسان با یک بار مصرف اعتیاد شدید بدان پیدا می‏کند. این ماده گل نام دارد. ماده مخدر گل به قدری قوی می باشد که حتی انسان با رد شدن از کنار این گیاه مخدر دست‏کاری شده دچار توهمات مکرر یک تا شش ماهه دچار می‏شود. ماده مخدر گل کنترل کامل ذهن انسان را گرفته و هر دستوری که به وی داده شود، بدون تامل انجام می‏دهند .داعش برای جنایاتش از این ماده مخدر استفاده می‏کند. در جستجو در گوگل متوجه می‏شویم؛ این ماده مخدر برای اولین بار توسط یک قاچاقچی مواد مخدر به ایران آورده و به شکل قرص‏های سبز رنگ و بعضاً سفید عرضه شد.

متاسفانه از همان ابتداء قشر دانشجو و دانش‏آموز هدف قاچاقچیان بود. چه بسا گیاه دستکاری شده ماری‏جوانا در بعض جاها  چونان گلی زینتی نگهداری شود. این ماده مخدر بیش از ده برابر شیشه و آمفتامین و قرص‏های اکس ظرفیت انسان را به جنایت بالا می‏برد. ماری‌جوانایا شاهدانه یا حشیش (Hash) یا به قول سوداگران مرگ «گل» از جمله موادمخدر کُند کننده فرایند‏های طبیعی بدن است، بدین معنی که با تاثیرگذاشتن بر پیام‏رسان‏های عصبی، سرعت انتقال آنها از مغز به بدن را کاهش می‏دهد. این ماده خطرناک تا قبل از دستکاری ژنتیکی یاد شده با با نام‏های؛ علف، گراس، وید، بنگ، پات و سیگاری رواج داشت.

از «گل» به عنوان هولناک‏ترین مخدر در ایران یاد می‏کنند. این ماده متاسفانه در بین جوانان به عنوان یک روانگردان طبیعی که اعتیادآور نیست معرفی شده است. لابد می‏دانید؛ ماریجوانا گیاهی است که هم نوع نر آن وجود دارد و هم نوع ماده. نوع نر سه درصد و نوع ماده هشت درصد مخدر دارد. اعتیاد به ماریجوانای معمولی بسیار دیر ایجاد می‌شود و خیلی راحت هم قابل ترک است اما گیاه جدیدی که با تغییرات ژنتیکی تولید شد، دو جنسیتی بود و برخلاف ماریجوانای طبیعی که گل‌های کمی دارد، بسیار پر گل است. در این گل‌ها هفت برابر بیشتر از ماریجوانا ماده مخدر وجود دارد.

«گل» خطرناک‌ترین مخدر امروز است و با یک بار استفاده، ممکن است فرد به مدت شش ماه تا یک سال دچار توهم عصرگاهی شود. همان طور که در صدر مطلب اشاره شد آنقدر که اگر فردی از کنار آن عبور کنید یا شب بالای سرش باشد، دچار توهم می‏شود. متاسفانه؛ سن مصرف گل به دانش‏آموزان رسیده است. خانواده‌ها اطلاع دقیقی درباره این مخدر ندارند. جوان‌ها تصور می‌کنند ماری‏جوانا گیاهی طبیعی و بی‌ضرر است. در واقع ضعف اطلاع‌رسانی درباره این مخدر باعث شده که خیلی از جوانان تصور کنند می‌توانند خیلی راحت مصرف گل را کنار بگذارند. تصوری که به هیچ وجه درست نیست.

متاسفانه تبلیغات بسیار زیاد برای همه‌گیری مصرف ماری‏جوانا در فضاهای مجازی، جوانان را نسبت به این ماده حساس کرده است. نام «گل» به دلیل رویکرد تجاری و در جهت بی ضرر نشان دادن این ماده مخدر، انتخاب شده است، حقیقت این است که این ماده مخدر بر خلاف اسمش اعتیادآور و خطرناک است.  نوجوانان و جوانان در مرحله کسب هویت بوده، به دنبال ماجراجویی‏اند و چون هیجان طلب هستند ممکن است در دام اعتیاد بیافتند. نداشتن اطلاعات  کافی در این خصوص، بر شیوع مصرف اینگونه مواد در بین جوانان کمک کرده است.

بد نیست بدانید؛ «گل» و «الکل» مواد دروازه‌ای هستند. این دو، دروازه ورود و مصرف سایر مواد مخدر و محرک بوده و ضریب گرایش فرد به سمت مصرف تریاک، کراک، شیشه و ... را به شدت افزایش می‌دهند. جوانان به دلیل عدم آگاهی‌های کافی از عوارض و تبعات ناشی از مصرف محرک‌هایی با نام‌های آشنا و ناآشنا، تاثیر پذیری از گروه همسالان و اغلب ژست‌ها و پزهای اجتماعی و همچنین برای رهایی از مشکلات و دستیابی به شادی‌های زودگذر در غیاب نشاط اجتماعی به این مواد گرایش می‌یابند. هنوز هیچ پروتکل درمانی مشخصی برای درمان و ترک مصرف کنندگان مواد مخدری همچون «گل» در کشور ارائه نشده است.

جوان های ما شنیده‏اند که ماری جوانا در کشورهای دیگر مجاز است و حتی به عنوان دارو استفاده می‏شود، به همین دلیل با خودشان می‏گویند ما هم استفاده کنیم. حتی فکر می‏کنند وقتی کسی به آنها هشدار می‏دهد، هشدارش کاملاً اشتباه است و فقط قصد ترساندنشان را دارد. بعضی «گل»  را به شکل تنباکو در قلیان می‏کشند، برخی دیگر داخل سیگار، یک عده‏ای هم با آن شیرینی درست می‏کنند و به فروش می‏رسانند. این شیرینی‏ها که به معجون زابلی، معجون بیرجندی و معجون بمب خنده، معروف هستند همان سرخوشی کاذب را به مصرف کننده می‏دهد.

ایجاد بستری مناسب و استفاده از ابزارهای فرهنگی نو در خصوص فرهنگ‏سازی برای مقابله با مواد مخدر نوظهور و فراهم کردن بستر مناسب برای اوقات فراغت، اشتغال و تحصیل، از راه‌های اصلی پیشگیری از شیوع استفاده از مواد مخدری چون گل است. کاش انجمن‏های اولیاء و مربیان در بحث فرهنگ‏سازی مبارزه با شیوع این ماده وحشتناک وارد عمل شوند. کاش فعالان فرهنگی شهرمان در این رابطه جدی‏تر کار کنند. کاش روحاینت و اصحاب منبر و رسانه در این رابطه آگاهی‏بخشی کنند. این ماده دهشتناک نسل جوان کشورمان و شهرمان را نشانه گرفته است. گاهی زود دیر می‏شود.

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.