همراز پاسخ به سواات شما

تحلیلی
Typography

            سلام . خسته نباشید . ضمن تشکر می خواستم  عرض کنم. من کودک پسر 4 سال و نیمه ای دارم . و چون خودم خانه دار هستم و در آپارتمانی که خاله و دایی کودک هم زندگی می کنند هستیم ، کودکم دوست دارد بیشتر اوقات را با بچه های آنها به بازی کردن سپری کند

درحالیکه من راضی به اجازه دادن به او نیستم و به جای آن ، در کلاسهای مختلف موسیقی و ژیمناستیک و شنا ثبت نامش کرده ام . ولی با این همه هزینه ای که برایش می کنم به هیچکدام از کلاسها علاقمندنشده . چه راهکاری پیشنهاد می کنید ؟ متشکرم .

سلام و سپاس متقابل از توجهتان ، و با آرزوی سلامتی برای شما و فرزند دلبندتان .  ظاهرا به نظر می رسد شما در حجم تبلیغات صدا و سیما یا تحت تاثیر اطرافیان چنان غرق شده اید که حاضر شده اید اهمیت فراوان  "بازی"  برای کودک ( چه با خودتان ، چه با همسالان ) را نادیده بگیرید و آن را با کلاسهای مختلفی که اهمیت فوق العاده پایین تری دارند معامله کنید ! 

اهمیت بازی برای کودک به قدری است که اگر الان همه کلاسهایی که نام برده اید تعطیل کنید و برای بازی کردن کودک برنامه ریزی کنید هیچ ضرر نکرده اید . به موارد زیر توجه فرمایید :

 ازمهم‌ترين ويژگي‌هاي رفتاري كودكان در سن ۴ سالگي نياز به بازي كردن با گروه همسالان خود است زيرا رشد ذهني كودكان در اين زمان به تدريج تا سن ۶ سالگي در حال افزايش است که یکی از مهمترین عوامل موثر در آن ، بازی کودک می باشد حتی اگر به هر دلیلی مایل به بازی کودک با بچه های اطرافیان نیستید خودتان باید فراوان وقت بازی برای او بگذارید.  اما یادتان باشد که اولا  در بازی کردن با فرزندتان باید همبازی خوبی باشید و در سطح فکری کودک با او همبازی شوید. (بازی کردن با كودكان واقعاً هنر است.)  در فرایند بازی هرگز نشان ندهید که از او بیشتر می دانید و مدام او را راهنمایی نکنید. حتی گاهی گیج بازی در بیاورید و اعتراف کنید که اشتباه کرده اید. و در انتها بدون توجه به نتیجه بازی ، خرسند و خوشحال از لذتی که برده اید بازی را به اتمام برسانید. کودک ، هم از بازی و هم از کلاس و آموزشی که برایش در نظر گرفته اید باید لذت ببرد، بعضی از والدین آن قدر وقت صرف کنترل کردن کودکشان می کنند و آموزش او را جدی می انگارند که از وقت گذاشتن با کودک آن گونه که هر دو از کیفیتش راضی باشند غافل می مانند.   موفق باشید.

 

2-        سلام . خدا قوت بشما مسئولین روزنامه بدهد . من فرزندی 6 ساله دارم . در روستا زندگی می کنیم . کودکم به مهد نمی رود و خیلی خیلی سوال می پرسد من واقعا کلافه می شوم و او را به خاله یا همسایه حواله می دهم  چون واقعا وقت پاسخ دادن هم ندارم . چه کار کنم که پسرم اینقدر مرا سوال پیچ نکند یا با پاسخ های من آرام بگیرد ؟

            سلام و احترام متقابل به شما والد گرامی .  در آغازپیشنهاد می کنم برای افزایش صبرو حلم خود و همچنین اطلاعات عمومی خود تلاش کنید ، مطالعه کنید ، محافل علمی شرکت کنید ، از مشاور کمک بگیرید ، و ...

ثانیا توجه داشته باشید که در هر موقعیتی به سوالات فرزندانتان احترام بگذارید. وقتی کودکتان از شما سوالی می پرسد آنرا یک هدیه تلقی کنید، به جای اینکه فرزندتان را برای گرفتن جواب به سراغ همسایه، یا … هر جای دیگری بفرستید که معلوم نیست چه پاسخی در اختیار او بگذارد، و پاسخ هایی که معلوم نیست برای سن او مناسب باشد یا نه.

ابتدا به کودکتان بفهمانید که سوال خیلی خوب و بجایی پرسیده است. در پاسخ دادن به او یادتان باشد که کارتان را کنار بگذارید و همه توجه و حواستان را به فرزندتان بدهید. حتی دقت کنید که حتماً رودررو با او حرف بزنید و موقع حرف زدن قدتان را هم قد او کنید.

بعد باید از فهم درست سوال مطمئن شوید و ضمنا نیازی نیست که خیلی پرگویی کنید.

کمی اطلاعات به او بدهید و بعد توضیحاتتان را قطع کنید.   با این روش فرزندتان خیلی  خوب و متناسب ، یاد می گیرد و موجب شکل گیری رفتارهای صحیح وی و آرام و قرار او میشود . یادتان باشد رسالت همسری و مادری شما مهمترین رسالت است و نقش های دیگر مثل کدبانوگری ، هنرمندی  و .. بعد از آن قرار می گیرد . 

موفق باشید .

 

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.