همراز پاسخ به سواات شما

تحلیلی
Typography

دکتر زهرا عاصمی 
سلام ، خسته نباشید . در مورد اصول کلی تربیت فرزندان مخصوصا تربیت دینی و مذهبی لطفا راهنمایی بفرمایید . متشکرم

با سلام و آرزوی موفقیت شما دوست گرامی، اگر چه مشخص نکرده اید که چه بازه سنی را در مسئله تربیت کودک مد نظر دارید ولی با این حال نکاتی کلی و پایه ای قابل توجه والدین در تربیت دینی فرزندان را خدمتتان عرض می کنم

-سن طبیعی گرایش فرزندان به دین و شعائر دینی را بشناسید . مثلا اگر چه شرایط تربیت صحیح از قبل از تولد هم موثر واقع می شود . ولی طبق روایت امام صادق (ع) ، آغاز پیدایش حس مذهبی در کودکان حدود 3 سالگی است. 4 سالگی ، سن طبیعی کودک برای پذیرش مفهوم خداوند است. در 5 سالگی میل به تقلید از رفتارهای مذهبی بزرگترها در کودک شکل می گیرد. در 6 سالگی با علاقه تمام در باره خدا می پرسد : چرا خدا دیده نمی شود ؟ چگونه خدا در همه جا حضور دارد؟ ...

- ارضای نیازهای روحی فرزندتان مثل محبت دیدن، تکریم شخصیت و توجه باعث می شود آموزه های تربیتی را بهتر و عمقی تر و سریعتر فرا بگیرد . زیرا کودکی که در محیط گرم و محبت آمیز رشد کند، روانی شاد و دلی آرام و با نشاط و فطرتی سالن خواهد داشت.

- اصل تشویق و پاداش را جدی بگیرید . اما یادتان باشد اولا بلافاصله پس از اتمام رفتار مورد نظر اجرا شود و دوم این که در پاداش دادن و تشویق کردن زیاده روی نکنید . سوم این که از ارائه القاب افراطی و اغراق آمیز به فرزند خود بپرهیزید مثل : تک بودن، سرآمد بودن ، نابغه بودن و...

- اجبار و تهدید در تربیت معمولا به شکست می انجامد.

در تربیت به طور کلی ، الگوهای رفتاری والدین خیلی مهم است . پس یادتان باشد آنچه را می گویید ، خودتان هم عمل کنید : « لم تقولون ما لا تفعلون» چر آنچه را می گویید ، انجام نمی دهید؟(صف – آیه 2)

-در انتخاب دوستان خانوادگی و رفت و آمد با خویشاوندان خود خیلی دقت کنید

- اصل « تسهیلات و پذیرش» را فراموش نکنید ، یعنی آسان گرفتن در امور دینی فرزندان (این به معنای سرسری گرفتن نیست)

- اصل « تدریج» را نیز فراموش نکنید ، از کم و آسان شروع کنید و به تدریج بر آن بیفزایید

- علاقه، استعداد و رغبت فرزندان را در نظر بگیرید . همه کودکان و نوجوانان، علائق و استعدادهای مشابهی ندارند. مثلا ممکن است کودکی میل به یادگیری موسیقی یا حفظ قرآن یا نقاشی داشته باشد و خواهر یا برادر او اصلا چنین میلی نداشته باشد. فشار و اجبار در چیزهایی که شما خودتان دوست دارید و فرزندتان راغب نیست . هیچ فایده ای ندارد . موفق و تندرست باشید .

  1. با سلام و تشکر. من خانمی 28 ساله هستم. اخلاق و سلیقه من با اطرافیانم (با خویشاوندان همسرم در یک مجتمع زندگی می کنیم) اصلا شبیه نیست و سازگار نیستیم و البته شکایت ها را به آنان می کنم. ولی انگار این رابطه ها قرار نیست درست شود. من در حال افسردگی به خاطر این شرایط هستم. فکر و ذهنم درگیر و داغون است . احساس تنفر دارم . چه کار کنم. متشکرم.

سلام وسپاس متقابل و آرزوی سازگاری و لذت بیشتر از زندگی برای شما دوست گرامی.

ابتدا دقت کنید که اولا اختلاف سلیقه و خلق و خو، امری طبیعی است و قرار نیست موجب اختلافات مهم شود. ثانیا طبق متنی که نوشته اید الان مشخص کنید که دقیقا برای بهبود این روابط شما در حال چه کاری هستید ؟ فقط نوشته اید : « شکایت می کنم»

یادتان باشد سلامت فیزیکی و ذهنی تان از همه چیز مهم تر است. بقیه چیزها در وهله ی دوم قرار دارند . همه چیز در ذهن شروع شده و پایان می یابد ، مهم ترین مهارت این است که چطور فکر می کنید . متنفر بودن ، بدبینی ، گله کردن آسان است. سوال این است آیا باعث تغییر چیزی هم می شود یا خیر.

اگر دلمان می خواهد که محبوب بشویم باید بکوشیم که فضای دور و بر خود را گیرا و جذاب سازیم مثل آهن ربایی که دور و برش همه چیز را به خود جلب می کند ؛ برای این کار از غرو لند کردن پرهیز کنیم و در اشخاص و احوال خودمان با اطرافیان به دنبال چیزهایی بگردیم که موجب نشاط می شود. این وعده خداوند است که محبت افراد شایسته و با ایمان را خدا در دل های دیگران قرار می دهد. ان الذین آمنو عملو الصالحات سیجعل لهم الرحمن ودا ( مریم96) پیشنهاد می شود یک سیر مطالعاتی در مورد مهارت های ارتباطی شروع کنید یا در کلاس ها و کارگاه هایی با این مجوز شرکت کنید یا ازمشاوران خانواده استفاده کنید . موفق و سلامت و خوشبخت باشید.

 

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.