همراز ؛ پاسخ به سوالات شما

تحلیلی
Typography

دکتر زهرا عاصمی

    

سلام . خسته نباشید . من فرزندی  2 و نیم ساله دارم خیلی جیغ میزند به شکلی که خلق همه خانواده را بهم می ریزد و موجب تشنج و تنش و درگیری ما می شود چون واقعا اعصاب همه را ضعیف می کند . چه راهکاری برای بهبود این وضعیت پیشنهاد می کنید ؟

سلام و ارادت خدمت شما خواننده محترم ؛ از آنجا که خیلی از موارد مورد نیاز برای پاسخ دادن را ننوشته اید ( مثل جنسیت کودک ، فرزند چندم بودن ، شاغل بودن والدین ، میزان سازگاری والدین ، و .....  ، )

چند نکته عمومی در مورد این رفتار کودکان می نویسم . امیدوارم مورد استفاده قرار بگیرد :

جیغ زدن و گریه کردن یکی از روش های کودک برای متقاعد کردن والدین است تا به هدف خود دست بیابد.  طبیعتا پدر و مادر از جیغ زدن کودک کلافه و خسته می شوند و گاهی کنترل آن برای خانواده مشکل است. شما ابتدا علت جیغ زدن فرزند خود را کشف کنید و بهترین رفتار را برای مقابله با جیغ زدن  اوبه کار ببرید چون نوع برخورد شما تا حد زیادی می تواند این رفتار کودک را کنترل کند. تقریبا  به طور کلی ،موارد زیر از اصلی ترین دلایل جیغ زدن کودک است :

گرسنگی، خستگی یا کسالت و بیماری / حسادت / گیجی و سردرگمی ( مثلااز خواب بیدار شده  سراغ شما را می گیرد و هر کسی یک پاسخ به او می دهد )  / احساس عجز و دشرماندگی ( مثلا کودک وقتی که نمی تواند کلمه ی مناسبی برای بیان آنچه می خواهد پیدا کند عصبانی میشود) /  جلب محبت والدین / و ....

 حالا به عمومی ترین و بهترین راهکارها توجه کنید :

الف ) ابتدا  خودتان الگوی صحیحی باشید : بسیاری از کودکان با دیدن رفتار والدین خود فریاد زدن را یاد می گیرند. هر چقدر شما در برخورد با خانواده آرام تر رفتار کنید، الگوی رفتاری بهتری برای کودکانتان خواهید بود پس هیچ گاه سر کودکی که داد می زند، داد نزنید

ب) اعتنا نکنید  :  تحمل کنید و بگذارید جیغ زدن کودکتان خود به خود تمام شود یعنی اینکه هیچ توجهی نشان ندهید و هیچ کار خاصی نکنید (مخصوصا یادتان باشد در جاهای عمومی هیچ گاه به خاطر ترس از فکری که افرادِ حاضر می کنند، در برابر فریادهای کودک تسلیم نشوید ، اگر چه باید روشی بکار بگیرید که اعصاب دیگران هم خورد نشود ).

  اگر بیش از حد حساس هستید و نمی توانید بی تفاوت باشید، بهتراست رفتار او را پیش بینی کنید و اگر قرار است با جیغ زدن ، کودک خواسته اش را اجابت کند قبل از جیغ این کار را انجام دهید. والدینی که کودک 2 تا 3 ساله دارند باید اعصابشان خوب باشد و فوق العاده صبور باشند تا این دوره به خوبی بگذرد و اوضاع بهتر شود. یادتان  باشد وقتی میگوییم  واکنش نشان ندهید و بی اعتنا باشید ،  همه واکنش ها را در بر می گیرد چه مثبت مثل محبت و بغل کردن و اجابت خواسته اش ، چه منفی مثل اخم کردن، سرزنش و حتی کتک زدن کودک که  باعث شدت یافتن این رفتار در او می شود...

ج) توجه به او را فقط به شرط آرام بودنش انجام دهید : مثلا با صدایی آرام و کنترل شده به او بگویید که فریاد زدن خود را قطع کند تا به حرفش گوش کنید (برای کودک سن پایینتر ،  انگشت خود را جلوی دهان بگیرید و نشان دهید که ساکت باشد) . اگر آرامتر شد به او چیزهای شبیه به این بگوئید:«وقتی که تو جیغ می زنی منظورتو نمی فهمم. الان آرام و شمرده بگو چی شده ؟ »  اگر نمی تواند کاملاً منظورش را بیان کند، خودتان حدس بزنید که چه می خواهد؟  حالا به خواسته‏ های معقول او توجه کنید اگرهمیشه به خواسته های کودکتان توجه نکنید و به همه خواسته هایش«نه» بگویید، طبیعتا لجبازی اش بیشتر می شود.

د) کمی که آرام تر شد او را سرگرم کنید : مثلا اگر می توانید وقت اضافی بگذارید با او بازی کنید تا حواس او را به جای دیگر متمرکز شود. بچه ها خیلی زود موقعیت قبلی را فراموش می کنند. پس با این کار بدون درگیری او را از جیغ زدن بازداشته اید.

ه) به کودک هویت منفی ندهید ،و اگر آرام شد و رفتارش مناسب شد به او پاداش دهید:  به کودک خود کلمه یا جملات منفی مانند جیغ جیغو، مگه بلندگو قورت دادی، از دستت خسته شدم را نگویید این عبارت ها ، رفتارمنفی کودک شمارا به ویژگی شخصیتی او تبدیل می کنند.ولی اگر رفتار مثبتی نشان داد و درخواست هایش را بدون جیغ و داد ابراز کرد، به او پاداش و جایزه های کوچکی مثل خوراکی هایی که دوست دارد را بدهید و بگویید این پاداش به خاطر رفتار خوب تو بود.

موفق و شاد و تندرست باشید.

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.