بد نیست بدانید

اخبار ترشیز
Typography

یک زمانی کاشمر دارای یک استخر روباز بود. بچه‌ های دهه شصت و دهه هفتاد کاشمر خاطرات زیادی از این استخر دارند. بعد آمدند و این استخر بی زبان را خراب کردند تا آن را بازسازی کنند و برای ما یک استخر سرپوشیده درست کنند. از آن زمان تا الان حدود 10 سال می‌گذرد و این پروژه فقط 35 درصد پیشرفت فیزیکی داشته است. با روندی که تا کنون داشته باید حدود 20 سال دیگر هم بگذرد تا پروژه به اتمام برسد! آدم را یاد این بیت می‌اندازد که: «از طلا گشتن پیشمان گشته‌ایم/ مرحمت فرموده ما را مس کنید!» استخر روباز ما را خراب کردند که سرش را بپوشانند اما حالا بعد از ده سال نه استخر روباز داریم و نه استخر سرپوشیده! اداره ورزش و جوانان می گوید اگر سازمان مسکن و شهرسازی که متولی ساخت این استخر بوده است، پروژه را تحویل خودمان بدهد زودتر کارش را انجام خواهیم داد. خلاصه کلام آنکه وجود تنها یک استخر سرپوشیده متعلق به بخش خصوصی، پاسخگوی نیاز کاشمر نیست. این استخر نیمه تمام اداره ورزش باید در اولویت طرح‌های ورزشی و عمرانی کاشمر قرار گیرد.

 

بد نیست بدانید که:

زیارتگاه سیدمحمد(ع) آینده خوب و درخشانی دارد. موقعیت مناسب قرار گرفتن این زیارتگاه می‌تواند آن را همانند سایر زیارتگاه‌های کاشمر مورد توجه زائران و مسافران قرار دهد. اما هنوز کمبودها و نیازهایی در این مجموعه به چشم می‌خورد که برخی از آن‌ها دست اوقاف و خیران را می‌بوسد و برخی دیگر مربوط به سایر ارگان‌هاست. به عنوان مثال با توجه به قرار گرفتن این زیارتگاه در حاشیه بزرگراه، زیرگذر مقابل آن از اهمیت زیادی برخوردار است و یکی از راه‌های مهم دسترسی به این زیارتگاه به ویژه برای مسافرانی که از سمت بردسکن و خلیل‌آباد به کاشمر می‌آیند محسوب می‌شود. راه بازگشت زائران کاشمری هم همین زیرگذر است. اما متأسفانه این زیرگذر به هیچ عنوان وضعیت مناسبی ندارد. نه تنها آسفالت نیست بلکه شیب مناسبی هم ندارد به طوری که در هنگام بارندگی آب در کف آن جمع شده و عبور و مرور را با مشکل مواجه می‌کند. اداره راه زحمت بکشد و این زیرگذر را سامان دهد.

 بد نیست بدانید که:

اینکه در ایام تعطیلات و به خصوص وقتی چند روز پشت سر هم تعطیل است تعداد زیادی از کادر درمانی و به ویژه پزشکان از کاشمر خارج می‌شوند و بیماران کاشمر با مشکل مواجه می‌شوند چندان وضعیت قابل قبولی نیست. باید شبکه بهداشت و درمان تدبیری بیاندیشد و حداقل نیاز شهرستان به کادر درمانی و پزشک کشیک بدون اینکه برای بیماران مشکلی به وجود بیاید را احصاء کند و به گونه‌ای برنامه‌ریزی شود که در همه روزها و از جمله در تعطیلات، این حداقل ها حضور داشته باشند. وقتی تعداد پزشک و کادر درمانی در روزهای تعطیل کم است علاوه بر اینکه مردم با مشکل مواجه می شوند و باید برای درمان درد خود در صف های طویل و خسته کننده بایستند، فشار کاری مضاعفی که بر همان پزشکان موجود هم وارد می شود ممکن است باعث کاهش کیفیت درمان شود و عوارض جبران ناپذیری را به دنبال داشته باشد. این از آن موضوع‌هایی است که باید با همکاری شبکه بهداشت و درمان، نظام پزشکی و خود پزشکان در مورد آن برنامه‌ریزی شود.

 

بد نیست بدانید که:

نقاط کور کاشمر به شورای پنجم هم رسید و در جلسات این شورا مورد توجه اعضا واقع شد! «نقاط کور» همان نقاطی است که به قول مردم «تاکسی خور» نیست. یعنی تاکسی های محترم افتخار نمی دهند به این نقاط سرویس دهی کنند. در کاشمر بالغ بر 400 تاکسی وجود دارد اما بسیاری از نقاط شهر و شاید بتوان گفت بیشتر نقاط شهر از حوزه خدمات رسانی تاکسی های درون شهری خارج است. در طول سالیان گذشته موضوع نقاط کور بارها و بارها در جلسات مختلف مطرح شده است اما یک طرح و برنامه درست و حسابی برای اینکه رانندگان محترم و زحمتکش تاکسی، این نقاط کور را هم ببینند تدوین نشده است. پیشنهاداتی مطرح شده اما در عمل اتفاقی نیفتاده است. به عنوان مثال یک پیشنهاد ساده همین است که تاکسی ها نوبت بندی شوند و هر روز مثلاً 20 تاکسی برای خدمات دهی به این نقاط در نظر گرفته شود. آن وقت هر 20 روز یک بار نوبت آن ها می ‌شود و دیگر نمی‌توانند بهانه بیاورند که توجیه اقتصادی ندارد. امید آنکه شورای پنجم این مشکل را حل کند.

 

بد نیست بدانید که:

اینکه از مردم کاشمر انتقاد می شود که در ایام عزاداری ظرف های یک بار مصرف شربت و سایر نذورات را در خیابان و جوی های آب می اندازند یک انتقاد کاملا منصفانه نیست! یعنی اینکه همه تقصیر را به گردن مردم بیاندازیم قابل قبول نیست. اولاً که با توجه به اطلاع رسانی ها و فرهنگسازی هایی که شده بود امسال در مقایسه با سال های گذشته شاهد کمتر شدن این معضل بودیم و ثانیاً باید بگوییم که آیا سطل و پلاستیک زباله به اندازه کافی در دسترس مردم بود که از آن ها بخواهیم ظرف های خود را در کوچه و خیابان نیاندازند؟ بارها شاهد بودیم که یک عزادار پس از صرف یک لیوان شربت باید همان لیوان را دست خود نگه می‌داشت تا به یک سطل زباله برسد. تأمین این موضوع فقط بر عهده شهرداری هم نیست. خود همان ایستگاه های صلواتی و کسانی که خیرات می کنند هم باید اقدام کنند. به عنوان مثال همان طور که یک نفر با سینی لیوان های شربت به میان عزاداران می آید یک نفر هم با پلاستیک زباله در کنار او قرار بگیرد تا مردم بلافاصله پس از میل کردن شربت، لیوان را در آن پلاستیک بیاندازند. به همین سادگی!

 

 

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0

کاربرانی که در این گفتگو شرکت کرده اند

بار گذاری نظرات قدیمی تر
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.