تبعات رشد قارچ گونه بنرها در کاشمر

اخبار ترشیز
Typography

هر چند برخی معتقدند نصب بنرهای تقدیر و تشکر کاری نابجا و ناشایست نیست و نگاه صرف سیاسی باعث انتقاد از این مقوله گردیده است . اما به نظر می رسد استفاده افراطی از بنرهای تقدیر و تشکر نمی تواند توجیه منطقی و درستی داشته باشد

و آسیب ها و تبعاتی دارد که از دو منظر قابل بررسی است.  ضمن این که باید تاکید شود این دو مقوله خود در ایجاد تسلسل این فرایند آسیب زا علت و معلول هستند.

اول:  اگر استفاده افراطی از بنرها که امروز در مقیاس وسیع و تعداد زیاد برای کسب عنوان و یا تشکر شهروندان از مدیران در میادین و سر در ادارات نصب می شود از منظر پایگاه اجتماعی مدیران بررسی شود ، می توان گفت این امر شاید به این دلیل است که اجماع سازمانی در حمایت از مدیران وجود ندارد و مدیران سعی می کنند با نصب این گونه بنرها توجه مردم را به خود معطوف دارند و با تقویت این رفتارها، رفتارهای انتقادی را که در رفع خطاها موثرند سرکوب نمایند.

شاید هم این تصور در افراد ایجاد شود که این گونه مدیران در تقابل با حریف سیاسی نتوانسته اند کارکرد مثبتی داشته باشند و به این وسیله می خواهند خودی نشان دهند.

استفاده افراطی از بنرها ممکن است نشان دهنده تبعیض اجتماعی و استفاده از برخی امتیازات فراقانونی برای گروهی و سلب امتیازهای قانونی برای گروهی دیگر نیز باشد. اگر این چنین ساختاری در نهادهای جامعه  به وجود آید، افراد مسئول  به جای کسب شایستگی به منظور قرار گرفتن در جایگاه مطلوب مجبور به فاصله گرفتن از خود واقعی شان هستند و همین امر احساس خود بزرگ بینی، مهم بودن و استثنایی و خاص بودن را در آنها به وجود می آورد .

دوم: این مقوله را ازمنظر رفتار مردم در کنشهای اجتماعی نیز می توان مورد بررسی قرار داد . به نظر گافمن در صحنه اجتماع که شبیه صحنه تئاتر است ،کنشگران و مخاطبان آنها به اجرای نقش و نمایش می پردازند. در یک جامعه سالم کنشگران و مخاطبان هر دو از نقش های خود آگاهند . کنشگران سعی می کنند به ایفای مطلوب نقش بپردازند و مخاطبان با چشم پوشی از خطا و یا تذکر اشتباه به اجرای هر چه بهتر نقش کمک می کنند. ولی در جامعه ای با ساختار معیوب مخاطبان به جای چشم پوشی از خطاها یا رفع لغزش ها ممکن است دست به رفتارهای دیگری بزنند که مورد درخواست و مطلوب کنشگر است به عنوان مثال فرض کنید در این صحنه نمایش کنشگر انتظار چاپلوسی و یا ریاکاری را از مخاطب داشته باشد ، مرتب رفتارهای چاپلوسانه را تقویت کرده ، رفتارهای انتقادی را که در رفع لغزش ها موثرند را سرکوب نماید . بی شک در چنین جامعه ای نمی توان انتظار یک چرخه مطلوب بین کنشگر و مخاطب را داشت و چاپلوسی رفتاری است که در این ساختار تجلی پیدا خواهد کرد.

مشکلی که در مورد رفتار چاپلوسانه وجود دارد این است که فردی که مورد چاپلوسی یا احترام بیش از حد قرار می گیرد به مرور خود را لایق همان نوع احترام می داند . برای خود شخصیتی ویژه قائل می شود . تصورش این می شود که همه کارها ، رفتارها، سخنان و عملکردش درست است . اگر کسی او را با ویژگی ها نبیند طرد خواهد شد این موضوع در بین مسئولین باعث طرد دوستان دلسوز و جلب یاران ریاکار خواهد شد.

 

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0

کاربرانی که در این گفتگو شرکت کرده اند

در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.