حُب و بُغض ‏های روز خبرنگار همراه با چند پیشنهاد

اخبار ترشیز
Typography

حمید رضا بی تقصیر 

هفده مرداد هم به خیر و خوشی آمد و رفت. برخی از مسئولان در حد انگشتان دو دست به دیدار اصحاب جراید شهرستان رفتند. برخی در حد بضاعتشان از خبرنگاران در محل کارشان تقدیر کردند. البته برخی از اینان برابر سلائق و علائقشان از برخی خبرنگاران مورد نظرشان تقدیر کردند.

حتی مورد داشتیم که یک مقام فعال در مدیریت شهری از رسانه‏ها برای برگزاری نشست خبری لیست خبرنگار خواسته بود و بعد برابر تعریفی که از خبرنگار داشت موردی را از لیست مدعوین اولیه و اعلام شده خط زد! به همین راحتی! آری آن مقام فعال در مدیریت شهری هم برای خودش هم برای نماینده دیارمان نشست مطبوعاتی در محل کارش برپا کرده بود.

 مکانیزم کار هم ساده بود، بَنرهای زیبای پشت سر حضرات به موقع عوض می‏شد. این هم نهایت صرفه جویی در دو نشست مطبوعاتی به تعبیری و به تعبیری با یک تیر دو نشان زدن بود. کسی هم پیدا نشد که از رمز و راز این نشست سوالی بپرسد! کاش نماینده دیارمان اقدام به برگزاری یک نشست مطبوعاتی با حضور همه و یا اکثریت خبرنگارن می‏کرد. کاش آن مقام فعال در مدیریت شهری هم کمی تا قسمتی از سر انصاف به موضوع مورد نظرش نگاه می‏نمود. شاید هم باورشان این است که در بحث رسانه باید نگاه هفتاد به سی را همیشه لحاظ کرد.

بگذریم. سالیان قبل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی همت قابل تاملی برای بزرگداشت روز خبرنگار داشت. در گذشته وقتی از محوطه این اداره پای در ساختمان اصلی‏اش می‏گذاشتی در جوار درب ورودی بعد از پلکان تقویم کاری این نهاد در طی سال جلب توجه می‏کرد، یکی از بندهای این تقویم بزرگداشت روز خبرنگار بود. امری که متاسفانه حالا در این ورودی محلی از اعراب ندارد. شورای شهر هم با کمک شهرداری در ادواری پای اصلی و رکن رکین بزرگداشت روز خبرنگار بود. شورا و شهرداری را چه شده است که به این مهم امسال توجه سالیان قبل را نداشتند؟

هر چه هست یقیناً دلیلی بر تبعیض در دعوت خبرنگاران به یک نشست مطبوعاتی و هدیه دادن قرآن به یک تعداد  از کل خبرنگاران نمی‏شود. تا لحظه نگارش این یادداشت شایعه است فرمانداری می‏خواهد مراسم بزرگداشتی برای اصحاب رسانه شهرستان برگزار کند. کی یا کدام نهاد حامی این مراسم هستند هنوز عنوان نشده است. شاید همان شورای شهر و شهرداری و اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی باشد. هر چه هست دست باعث و بانی‏اش درد نکناد. این همه گفته شد تا بیان شود امسال در بازه قبل از 17 مرداد و یا چند روز بعد از آن کاری کارستان برای بزرگداشت روز خبرنگار نشد. و این در حالی است که روزگاری مسئولانی بودند که به این روز به طور ویژه توجه می‏کردند.

شاید بپرسید چقدر بر این مهم اصرار دارید. حضرات خبرنگار در خلال سال هم پای مسئولان با حداقل مواجب به منظور آگاهی بخشی و اطلاع‏رسانی در همه جاها حاضر می‏شود. در تمام بزرگداشت‏های تقویم حاضر هستیم. باید هم حاضر باشیم. برخی که یک روز هم ندارند، یک هفته در تقویم سهمشان هست. همه متوقع هستند خبرنگار نگارنده و گوینده و پخش کننده خبر و مطلب و فرمایشات آنان باشد. این توقع کمی است که روز خبرنگار یک خسته نباشید شنیده شود؟ برای نگارنده این سطور امسال دو دیدار به تمام برنامه‏های دعوت شده و نشده می‏ارزید.

روز هفدهم مرداد از موسسه خیریه آبشار عاطفه‏ها با حقیر تماس گرفتند و به رسم تقدیر از همکاری‏هایم با این مجموعه نکوکار، گلدانی اهدا گردید. دستشان درد نکناد. دوست هنرمندم استاد مهدی قاسمی در نگارخانه ارشاد همزمان با روز خبرنگار نمایشگاه عکسی از جاذبه‏های طبیعی ترشیز کهن برپا کرده بود، ایشان در عالم رفاقت و حسب تعاملاتی که با هم داشتیم، یکی از تابلوهای نمایشگاهش را به این کمترین هدیه کرد. این بیان شد که بدانید الزاماً نگاه خبرنگار به دریافت هدایای نقدی و غیر نقدی نیست. مهم احترام به هویت خبرنگار است.

نکته مهمی را باید متذکر بشویم. برخی سیاست یک بام و دو هوا را دارند. در قسمت دوم این یادداشت عرض شد که از منظر برخی از مسئولان اصحاب رسانه در کاشمر برابرند و برخی برابرترند. در بزرگداشت این روز هم این مهم مشهود بود ولی سیاست یک بام و دو هوای برخی از مسئولان هم آزار دهنده است. اینان رسانه‏ها را به دو دسته له من و علیه من تقسیم کردند. نوع اول هر کسی را که به عنوان خبرنگار لیست بکند از دید ایشان خبرنگار است و گروه دوم  باید کسانی را لیست بکند که از دید حضرات خبرنگار باشد. بر اساس همین نگاه اینان خواهان حضور افرادی به عنوان خبرنگار هستند که قصد به چالش کشیدن حضرات را نداشته باشند.

قابل ذکر حضرات مسئولین، در روز خبرنگار شایسته و مطلوب آن است که کلیه عوامل یک رسانه مورد توجه قرار بگیرند. روز خبرنگار الزاماً روز پاسداشت خبر نیست. روز پاسداشت اصحاب رسانه‏ای است که یادداشت می‏نویسند، مصاحبه می‏کنند، مقاله می‏نویسند و دارای ستون هستند و انواع مطالبشان آذین نشریه و رسانه است. آرزو داشتیم که در روز خبرنگار یا هفته‏ای قبل یا بعد از آن نشست مشترک اصحاب رسانه مسئولان روابط عمومی‏های شهرستان با هدایت اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار شود. آرزو داشتیم اصحاب رسانه یک نشست مشترک با شورای اداری شهرستان می‏داشتند.

کاش شاهد ارتباط مستمر  مسئولان با اصحاب رسانه باشیم. تنویر افکار عمومی یک ضرورت است. مسئولان عالیرتبه کشور بارها و بارها بر ارتباط با رسانه‏ها تاکید داشتند. در قسمت‏های قبلی این یادداشت به جایگاه شهروند خبرنگار اشاره شد. گاهی زود دیر می‏شود. این که دغدغه یک مسئول از زبان رسانه‏های دارای مجوز پخش شود یک امتیاز است و یقیناً این که همان دغدغه در رسانه‏های ضد انقلاب مطرح گردد یک نکته منفی است. کاشمر را چه بخواهیم چه نخواهیم شهری است که در حوزه سیاسی در استان و کشور بر سر زبان‏هاست. اخبار ریز و درشتی از شهرستانمان در استان و کشور و حتی جهان رسانه‏ای شد.

مهندسی افکار عمومی حداقل کارکرد یک مسئول وفادار به آرمان‏های نظام مقدس جمهوری اسلامی است. کاش مسئولان از فرماندار می‏خواستند تا برای ارتقای سطح کمی و کیفی سواد رسانه‏ای آنان کارگاه‏های شناخت رسانه و آشنایی با فنون اطلاع‏رسانی بگذارد. به امید روزی که امام جمعه دیارمان هر ماه یک نشست مطبوعاتی داشته باشد. به امید روزی که فرماندارمان و معاونانش و بخشدارانمان هر ماه یک نشست چالشی با اصحاب رسانه داشته باشند. به امید روزی که مسئولانمان از مصاحبه واهمه نداشته باشند. به امید روزی که اصحاب رسانه با هم مهربان باشند و تشکلی داشته باشند و همه چیز را از زاویه عقاید سیاسی‏شان نبینند.ـآمین

 

 

 

 

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0

کاربرانی که در این گفتگو شرکت کرده اند

در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.