امید درمانی با شعار محقق نمی شود

اخبار ترشیز
Typography

به اهتمام محبوبه وزیری

دولت یازدهم و دوازدهم با شعار تدبیر و امید کار خود را آغاز کرد و طی 6 سال  در بیشتر سخنرانی های دکتر روحانی بر داشتن امید در جامعه تاکید شده وگاهی افرادی که با انتقادات خود موجب دلسردی مردم را فراهم می کنند مورد نکوهش و سرزنش قرار گرفته اند.

دکتر روحانی در جلسه اخیر هیات دولت نیز عنوان کرده است: «امروز معروفی بالاتر از امید دادن به مردم در مسیر استقامت و منکری بیشتراز ایجاد هراس و اضطراب در دل مردم آن هم به طور نابجا و غلط وجود ندارد.» نمایندگان عالی دولت در شهرستان ها نیز به تبع دولت تدبیر و امید در سخنانشان مدام به اهمیت داشتن امید در شهرستان اشاره می کنند . به عنوان مثال فرماندار کاشمر در جلسه ای عنوان می کند:« یکی از مهمترین مشکلاتی که درسطح ملی در برخی حوزه ها قابل درک ومشاهده است  اقدامات شدید دشمنان نظام برای ایجاد یاس و ناامیدی درجهت  ایجاد  بی اعتمادی ونشر ناکارآمدی نظام است.»

اما سوال این است با توجه به شرایط فعلی تا چه اندازه از مردم می توان انتظار داشت که امیدوار باشند. دولتی که انتظار امید از مردم جامعه دارد چه اقداماتی در راستای تزریق امید به جامعه انجام می دهد؟

صادق زیبا کلام حامی دولت  در این مورد می گوید:« . اینکه به‌زعم آقای ‌روحانی به مردم امید دهیم و حرف‌های زیبا بزنیم امر مطلوبی است، چراکه مردم امیدوار می‌شوند، اما زمانی که همین مردم در عمل می‌بینند گرانی سر به فلک کشیده، قیمت ارز بالا می‌رود و صف گسترده‌ای از ایرانیان متقاضی ترک کشور هستند و فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌های معتبر می‌خواهند به خارج بروند، امید در عمل از بین خواهد رفت. لذا با شعار و حرف‌های امیدوار کننده نمی‌توان مردم را برای مدت زیادی نگه داشت. باید اذعان داشت مردم امیدوار هستند، اما زمانی که نتایج عملی و ملموسی از دولت نمی‌بینند، نا امید می‌شوند اینکه دولت بگوید هر انتقادی که برعلیه من می‌شود سیاه‌نمایی است، چندان مورد قبول نیست و باید بپذیریم که مردم خود قوه درک و استدلال دارند. لذا همه باید درصدی از احترام را برای سهم مردم قائل شویم و تصور نکنیم که مردم مثل موم در دست سیاستمداران و مدیران هستند.»

عباس عبدی نظریه پرداز اصلاح طلب  با بیان این که امید درمانی دولتی معنایی ندارد اظهار می دارد:« اميدوار كردن مردم با سخنراني وظيفه دولت نيست. كسي مي‌تواند ايجاد اميد كند كه خودش اميدوار باشد. نااميدي كه در شرايط كنوني وجود دارد، ناشي از وجود نااميدي است كه از سوي مسوولان به مردم سرريز شده است. اين تصور كه مردم نااميد شده و مسوولان اميدوارند صد در‌صد غلط است.

اگر شما با تك‌تك مسوولان صحبت كنيد ممكن است از مردم نيز نا‌اميدتر باشند اما فرق مسوولان با مردم آن است كه مردم صادق هستند و صريح اعلام مي‌كنند و نيز قدرت اجرايي نداشته و كاري از دست‌شان ساخته نيست در حالي كه مسوولان وظيفه دارند كار كنند اما كاري انجام نمي‌دهند. به همين دليل كلمه اميد لوث شده و كارايي خود را از دست داده است. كلمه اميد در اين موضوع با كلمه اخلاق همدرد است زيرا متاسفانه كلمه اخلاق نيز به‌شدت لوث شده است

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0

کاربرانی که در این گفتگو شرکت کرده اند

در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.