معضل نوچه پروری در کاشمر

اخبار ترشیز
Typography

محبوبه وزیری 

در فرهنگ ما ایرانیان نوچه پروری از سابقه ای دیرین  برخوردار است ولی با اشکال گوناگونی کارکرد خود را نشان داده است گاهی همراه با گروهی، سلوک جوانمردی و پهلوانی از خود به جای گذاشته است.

گاهی قداره کشی و قلدر مآبی کرده است. در بعضی از صحنه ها  با اراذل و اوباش  و گاهی نیز با نیروهای حاشیه ای همراه شده  است. نوچه ها در فرهنگ ایرانی با تغییر نوع فرهنگ و بنا به نیاز تغییر رویه داده اند و رفتار متناسب با زمان را از خود نشان داده اند. گفته می شود حضور نوچه ها در بخش سیاسی جامعه ما به خاطر وجود نوچه پروران است و عدم وجود ساختار سیاسی و شایسته سالاری به گسترش آن دامن می زند.

امروز کافی است در شهر کوچکی مثل کاشمر وارد فضای سیاسی مجازی یا واقعی شوید . در هر دو صورت حضور نوچه ها را به وضوح می توانید مشاهده کنید. نوچه ها در فضای مجازی و  غیر مجازی وظایف خاص خود را دارند. در فضای سیاسی واقعی نوچه ها در کنار مدیر برای به وجود آمدن پرستیز لازمند. آنها به مدیر وجهه می دهند و از بابتی او را قدرتمند نشان می دهند .به نظر می رسد حضور نوچه ها  برای دیگر افراد جامعه هم پذیرفته شده است. حتی دیده می شود بعضی با ارتباط با نوچه ها می خواهند حاشیه امن برای خود دست و پا کنند .

جالب این جاست که مریدان یا نوچه های امروزی از وابسته بودن ابایی ندارند. استقلال رای برایشان بی معناست و نیازبه زندگی انگلی دارند.

در فضای مجازی نوچه گری کارکرد دیگری دارد. کافی است انتقاد کوچکی از مراد این نوچه ها صورت گیرد تا آنها با دروغ پردازی، تخریب، انتشار شایعات، ادبیات چاله میدانی وارد کارزار شوند. چاپلوسی ، تملق و ریاکاری نیز از رفتار نوچه هاست. له کردن و حذف افراد از اهداف اینان است. نوچه ها به خاطر انسجامی که دارند می توانند افراد منتقد غیر منسجم را به راحتی حذف کنند و از این طریق مورد حمایت مراد یا همان مدیر مربوط قرار گیرند، اقتدار خود را حفظ کنند و یا شغل و پستی بگیرند هر چه نوچه در کار خود پایدارتر باشد درجه اش بیشتر می شود. همین امر باعث عدم تعادل در جامعه می شود.

این خطر را حسام الدین آشنا هم در توییتی گوشزد می کند و می گوید:« : «مراقب باشیم! نکند با هزار بدبختی بازنشستگان را از صندلی بلند کنیم، ولی آنها نوچه‌هایشان را به جای خود بنشانند.» این موضوع نشان می دهد که نوچه پروری تنها در شهرهای کوچک جاری نیست بلکه به شهرهای بزرگ هم تسری پیدا کرده است.

دلایل مختلفی برای نوچه پروری می توان ذکر نمود که به تعدادی از آنها اشاره می شود:

  1. در مدل ذهنی بسیاری از بزرگان گروه های سیاسی هنوز مدل مریدی مرادی جای دارد و تنها به ساختاری مدرن منتقل شده اند . در این مدل سنتی از کار جمعی  کسانی ارتقای جایگاه می یابند که کمتر نقد کنند و بیشتر کار پژواک صدای شخص اول گروه را انجام دهند.
  2. در جامعه ای که احزاب سیاسی فعال نیستند ، معمولا شایسته سالاری حرفی برای گفتن ندارد . دانش ، مقبولیت،کارآمدی ، پاکدستی، انگیزه و برخورد مسئولانه که بتواند زمینه انتخاب را میسر سازد شناخته شده نیست. بنابراین انتخاب ها خویشاوندی، رفاقتی و مریدی و مرادی است.
  3. مدیران جامعه برای این که همه چیز تحت کنترل آنها باشد و ناکارآمدی به حوزه بیرون از مدیریت شان درز نکند ارادت را جایگزین توانایی و تجربه و تخصص می کنند به بیان دیگر بسیاری از مدیران افکار مدرن با سلیقه سنتی دارند و همان گونه هم رفتار می کنند.
  4. بسیاری از مدیران به دلیل ارضای حس خودبرتر بینی ، عدم قبول اشتباهات در تصمیم گیری ، عدم روحیه نقد پذیری ، پوشیدن عیوب تخصصی و علمی خود ، لذت بردن از چاپلوسی و تملق گویی حاضر به انتخاب افراد با کفایت نیستند و دنبال بله قربان گو و مجری فرامین خود می

باشند.

 

 

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.