«خود خوب پنداری » در شهر عتیق

اخبار ترشیز
Typography

محبوبه وزیری
این روزها بعضی از گروه های سیاسی شهر عتیق دچار بیماری « خود خوب پنداری » و «دگر بد پنداری» شده اند. شاید شما شهروندان عزیز شهر عتیق سوال کنید « خود خوب پنداری» دیگر چیست؟

باید خدمتتان عرض کنم . « خود خوب پنداری» زمانی ایجاد می شود که یک گروه خودی دور هم جمع شوند و هی خودشان را تشویق کنند. هی به خودشان نمره عالی و قابل قبول و بیست بدهند و همه کارهای خود را به دیده تحسین بنگرند و فکر کنند که شاهکاری انجام داده اند یا توانسته اند شق القمر کنند. در عوض همه کارهای گروه غیرخودی را اشتباه بدانند و هی به آنها نمره منفی بدهند و کارنامه آنها را غیر قابل قبول بدانند.

برای این که شما شهروندان عزیز شهر عتیق به دام چنین قضاوت هایی نیفتید و هنگام ارزیابی دیگران ملاک های لازم را در نظر بگیرید . احتمالات بروز چنین برخوردهایی را ذکر می کنم.

اولین احتمال این است که این افراد فکر می کنند ارزیابی یعنی این که همین طور بنشینند و به هر کس با سلیقه و مذاق آنها جور در آمد نمره عالی بدهند  و به هر کس هم خوششان نیامد نمره بد و منفی و غیر قابل قبول  بدهند . طریقه نمره گذاری اینها از نوع فکرشان نشات می گیرد و به خاطر بی اطلاعی است.  بله این افراد از شیوه های ارزیابی مطلع نیستند . باید برای این ها  کلاس شیوه های ارزیابی ، نمره گذاری و  روش های سنجش گذاشته شود . در این کلاس ها باید انواع ملاک ها که بر اساس آن  نمره به افراد تعلق  میگیرد برای این افراد توضیح داده شود.

دومین احتمال را با ورود به بحث های روانشناسی مورد بررسی قرار می دهیم . یکی از روانشناسان به نام «اریک برن» مراحل مختلفی برای رشد اخلاقی کودک در نظر می گیرد که سومین مرحله آن « من خوبم، تو بدی » می باشد . «برن» معتقد است در بزرگسالی هم افراد در هنگام رفتار متقابل ممکن است با  همین تفکر « من خوبم ، تو خوب نیستی» رفتار کنند. افرادی که چنین تفکری دارند. رفتارشان با خودنمایی و خودبرتر بینی و تحقیر دیگران همراه است. این افراد در نقش همه چیزدان ظاهر می شوند . اقتدار طلب هستند و نسبت به دیگران با نفرت برخورد می کنند .

یکی از روانشناسان معتقد است که اگر این گروه از مسئولیت های اجرایی و رسمی برخوردار شوند نظم موجود را به نفع خود بر هم خواهند زد و اگر در کناره بنشییند از آنجایی که نقد و نظر را نیاموخته اند به حرمت شکنی روی می آورند.

وی می گوید: این افراد در مرحله « من خوبم، تو خوب نیستی» زندگی می کنند و به مرحله « من خوبم ، تو خوبی» یعنی مرحله ای که برای دیگران هم حق حیات و اظهار نظر و ابراز عقیده قائل شوند نرسیده اند و درک خوبی از دیگران ندارند.

شاید در شهر عتیق هم این گروه ارزیاب در این مرحله از رشد اخلاقی متوقف شده اند.

سومین احتمال بهتر است با بیان یک داستان توضیح داده شود. می گویند پسری به خواستگاری رفت. خانواده دختر از او پرسیدند:«وضع مالی شما چطور است؟» پسر جواب داد: « عالی است.» گفتند : چقدر تحصیلات داری ؟ » گفت: « تحصیلات عالیه دارم.» گفتند:« موقعیت خانوادگی شما چطور است؟» گفت:« نظیر ندارد.» پرسیدند: « شغل شما چیست؟» جواب داد:« از کار کردن بی نیازم ولی به کار تجارت مشغولم.» به او گفتند: « شهرت شما در شهر و محل تولدتان چطور است؟» جواب داد: « به خوش خلقی معروفم.» خانواده عروس که از این همه سجایا به حیرت افتاده بودند ، رو به خانواده پسر کردند و گفتند: « پسر شما با این همه صفات پسندیده آیا عیبی هم دارد؟» مادر پسر جواب داد:« فقط یک عیب کوچک دارد و آن هم این است که خیلی دروغ می گوید.» شاید گروه ارزیاب شهر عتیق هم همین عیب کوچک را دارد و رعنا گونه به خود می بالد.....

 

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.