پاسخ به سوالات شما

اخبار ترشیز
Typography

دکتر زهرا عاصمی 

سوال اول :  با سلام . خسته نباشید . ما زوجینی هستیم که یک کودک 6 ساله داریم ( پسر ) . لکنت زبان دارد . لطفا راهنمایی کنید . متشکریم .

سلام و سپاس از توجه شما والدین گرامی ، سوالتان خیلی ناقص است . بهتر و مورد انتظار بود که می فرمودید این لکنت چه نوعی است ؟ آیا با فشار ادا می کند؟ تکرار می کند ؟  در ساختن کلمات مشکل دارد ؟ در تلفظ حروف مشکل دارد ؟ فضای عاطفی خانواده چطور است ؟ مشکل دندان ندارد ؟ و ....

در مجموع یعنی اینکه گفتار کودک از چه لحاظ با گفتار سایر کودکان همسن و سال او تفاوت دارد؟

ضمنا بهترین و اولین کار اینست که به یک گفتاردرمان متبحر مراجعه کنید . ولی با این وجود به موارد ساده زیر توجه کنید :

1-        هرچه درمان دیرتر آغاز شود و کودک بزرگتر باشد، احتمال بهبودی کامل کمتر می شود. به طور کلی هرچه کودک از نظر سنی بزرگتر باشد، برنامه درمانی طولانی تری نیاز دارد . پس لطفا در اقدام جدی تاخیر نکنید

2-        خودتان پرحوصله و صبور و آرام باشید  زیرا لازمه درمان لکنت زبان ،  ایجاد ارتباط مناسب و مؤثر با کودک و والدینش است.

 به کودک بیاموزید که  چگونه تنش خود را کاهش دهد و سعی کند راحت و آرام صبحت کند این کار ابتدا از کلمات آغاز می شود و به تدریج به جملات و عبارت بلندتر و طولانی تر می رسد. به او یاد دهید که در زمان صحبت،

بدون هیجان و با کمال آرامش و اینکه وقت کافی برای حرف زدن دارد با دیگران ارتباط برقرار کند، شمرده و آرام صحبت کند و مراقب وضعیت تنفسی خودش باشد. این کار را با او تمرین کنید. در تمرینات از کلمات و جملات ساده شروع کنید و بعد به تدریج بر دشواری آن بیفزایید. اگر فرصت کافی‌ای برای تمرین ندارید، و یا همکاری ضعیفی با شما دارد از او بخواهید خودش هر روز با دوستان و اسباب بازی هایش این نقش ها را تمرین کند.

3-        برخوردی صمیمانه، آرام و عادی با کودک داشته باشید. هیچ‌وقت برای مشکلش به وی  تذکر ندهید؛ با این کار به اعتماد به نفسش آسیب زده‌اید. هرگز از نحوه‌ صحبت کردن او تقلید نکنید؛ حتی زمانی که می‌خواهید مشکلش را برایش توضیح دهید.

4-        هیچ‌وقت به جای او صحبت نکنید؛ مشوق او برای حرف زدن باشید. از جمع بچه‌ها یا افراد آشنا شروع کنید و بعد در بیرون از خانه برای او موقعیت‌هایی را فراهم کنید که شروع ‌کننده‌ صحبت باشد تا ترس او از صحبت کردن نیز کاهش یابد.

5-        مهم‌ترین و تاثیرگذارترین عاملی که باعث تداوم لكنت می‌شود، پایین بودن اعتماد به نفس است. برای حل این مشکل مسئولیت‌هایی را که می‌دانید فرزندتان از عهده‌ آنها برمی‌آید، به او بسپارید ،  حس مشارکت و همکاری را در او تقویت كرده و او را تشویق به شرکت در کارهای گروهی کنید.

6-        توجه داشته باشید مواردی که ذکر شد کاملا عمومی است و حتما بهتر است تحت نظر یک متخصص گفتادرمانی باشید. موفق باشید

 

 

سوال دوم :  سلام . تشکر از صفحه خوبتان که مشکلات همه را حل می کند . من خواننده همیشگی این روزنامه هستم و واقعا می خواهم بگویم بیشتر سوالات ذهن من را این صفحه پاسخ داده ، خیلی از سوالات خواننده ها سوالات ما هم هست . موفق باشید . حالا میخواهم راهنمایی کنید که من  بچه کوچکی دارم که بیشتر اوقات مثل ماه اول زندگی خواب است و تحرک کمی دارد و تا حالا هیچ صدایی ( بجز گریه های عادی) نداشته آیا ممکن است مشکل هوشی داشته باشد ؟ ممنون

با سلام و سپاس متقابل از توجه و روحیه قدرشناستان . خوشحالیم که مطالب مورد استفاده شما خانواده محترم قرارگرفته است .    در مورد سوالتان ، شما هم مهمترین قسمت سوال را جا انداخته اید!! سن کودک را که مهمترین آیتم تشخیص مشکل داشتن یا نداشتن است اعلام نکرده اید  .  ولی با این وجود به این موارد عمومی توجه فرمایید :

چه زمانی جای نگرانی است و نگرانی جدی میشود؟  اینکه تا ۳ ماهگی کودک لبخند نزند یا ارتباط برقرار نکند، بین ۴ تا ۷ ماهگی صداسازی و قان و قون نداشته باشد،بین ۷ تا ۲۴ ماهگی شروع به درک صحبت های اطرافیان نکرده باشد، بین ۱۲ تا ۱۸ ماهگی حداقل ده کلمه کاملا معنادار نگوید...

برای پیشگیری و رفع نگرانی ، زودتر فرزندتان را به متخصص مربوطه نشان دهید. انشالله خیر باشد.

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.