اسم رمز « تخریب» در شهر عتیق (شهر خیالی)

اخبار ترشیز
Typography

محبوبه وزیری

برخی حافظه تاریخی شهروندان شهر عتیق را ضعیف می دانند و بر همین اساس برخی افراد که به نظر می رسد سیاست شهر را تبیین می کنند یا دوست دارند تبیین کنند و همیشه در روی پاشنه آرزوها و خواسته های آنها بچرخد، بارها و بارها به راحتی تاریخ را در شهر عتیق تکرار کرده اند

و با این که همیشه یک روش یا یک شگرد به کار برده شده ، اما باعث آینده نگری در شهر عتیق نشده است.

برای  یادآوری بهتر است یکی از شگردهای به ظاهر ساده را برای شما شهروندان عزیز شهر عتیق توضیح دهم. فرض کنید در یک رقابت بین دو گروه قرار دارید و قرار است بازی شروع شود . در شهر عتیق همیشه بازی از طرف یک گروه  با این کلمات شروع می شود « ما را تخریب می کنند» « ما منصفانه رفتار می کنیم و شما غیرمنصفانه» « باید عذرخواهی کنند» « ما نقد علمی داریم و دیگران غیر علمی» . این که حالا ما چه کار کردیم که ما را نقد می کنند  یا اسم چه کاری تخریب است . آیا کم کاری کردیم یا خیر. تا چه حد به شعارهایی که در ابتدای کار دادیم عمل کردیم  ، صحبتی به میان نمی آید. فقط  تاکید روی کلمه « تخریب» است. نوع برنامه و نوع عملکرد در شروع کار اصلا اهمیت ندارد .هر گونه نقدی به منزله تخریب در نظر گرفته می شود ، مثل این که همه باید مجیز گوی عملکرد آنان باشند.

این گروه به تجربه آموخته اند که شعار « تخریب» ممکن است ابتدا مردم را به فکر وادارد که مگر بیان کاستی ها و ضعف ها تخریب است یا بگویند پس کی باید به فکر چاره جویی باشیم . اما تکرار و درشت نمایی کلمه « تخریب» باعث می شود خود منتقدان هم به رفتارشان شک کنند و با تصور این که در حال « تخریب» گروه مقابلند سکوت اختیار کنند. در این جاست که اولین تیر در ترکش درست عمل کرده است . در مرحله دوم باید منتقدان فرضی ساخت و همان پروژه تخریب را با منتقدان فرضی و خودی ادامه داد تا مظلوم نمایی بتواند تداوم و استمرار داشته باشد و مردم شهر عتیق به یقین برسند که عده ای قصد تخریب این گروه را دارند.

اما بشنوید ازگروه دوم . حتما  شما شهروندان شهر عتیق تصور می کنید که گروه رقیب به خاطر تکرار این روش ، راهکارهای مقابله را یاد گرفته اند و می توانند در این رقابت، آنان نیز خودی نشان دهند. در پاسخ باید گفت حدستان نادرست است. گروه دوم در همان مرحله اول و با شنیدن کلمه « تخریب» روحیه خود را می بازند . به نظر می رسد این گروه دچار « درماندگی آموخته شده » هستند. لابد می پرسید درماندگی آموخته شده چیست؟ در توضیح باید بگویم این  اصطلاح برای کسانی به کار می رود که به جای چاره جویی خود را به دست سرنوشت می سپارند و تسلیم می شوند. سلیگمن اولین بار این اصطلاح را برای فیل ها به کار برد. جهت کنترل فیل ، ابتدا پاهای فیل را با طناب‌های محکمی می‌بندند و فیل پس از تلاش بسیار می‌فهمد که نمی‌توان آن‌ها را پاره کرد. پس از آن فیل را با یک نخ نازک که به سادگی پاره می‌شود می‌بندند اما فیل هیچ وقت سعی نمی‌کند این طناب را پاره کند.                        سلیگمن این تجربه را در مورد انسان نیز صادق می داند. بله گروه دوم هم که چند بار با استفاده از روش ها و شگردهای خود موفق به کسب نتیجه دلخواه نشده اند ، به علت دچار شدن به « درماندگی آموخته شده» تلاششان را کمتر می کنند.

حال زمان آن فرارسیده که گروه اول که ابتدا مدعی بود که مورد تخریب واقع شده ، از همه توان خود برای سرکوب گروه دوم استفاده کند . در جلسه سخنرانی شعری بخواند یا عکسی در کنار جاده ای حادثه خیز بگیرد . نقدهای به اصطلاح علمی خود را شروع کند و با هر یک از این رفتارها پیکر ضعیف گروه دوم را ضعیف تر و نحیف تر و بی جان تر کند .

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.