توانمندسازی موثر در حل مشکلات حاشیه‏ نشینی کاشمر گذری بر مفهوم حاشیه‏ نشینی و توانمندسازی

اخبار ترشیز
Typography

حمید فدافن

گذری بر مفهوم حاشیه‏ نشینی و توانمندسازی

حاشیه‏نشینی یا گتو، واژه‏ای است که اولین بار در سال 1516  میلادی در ونیز به کار رفت. البته در دوره ساسانیان شاهدیم که اسیران جنگی را در مراکز جدا از مردم در حاشیه شهرها سکنی می‏دادند. مفهوم حاشیه ‏نشینی به معنای اعم؛ شامل تمام کسانی است که در محدوده اقتصادی شهر ساکن هستند

ولی جذب اقتصاد شهری نشده‏اند. جاذبه شهرنسینی و رفاه شهری این افراد را از زادگاه خویش کنده و به سوی قطب‏های صنعتی و بازارهای کار می‏کشد. اینان اکثراً روستایی‏های هستند که به منظور گذران بهتر زندگی راهی شهرها می‏شوند. محل استقرار اینان از بخش‏های مورد غفلت واقع شده‏ای هر شهر است.

 اینان عموماً در سکونت‏گاه‏های غیر متعارف با ساکنین بافت اصلی شهر زندگی می‏کنند. کارشناسان این مهاجرنشین‏ها را حاشیه گندابی یا آپاندیس شهر نام نهاد‏ه‏اند. در این مجموعه‏ ها شاهدگسترش بی‏رویه نابرابری‏ های اجتماعی، فقر، بیکاری، بزهکاری، اختلافات و تفاوت‏های فرهنگی و بی‏سوادی و انواع نکات امنیتی و مباحث زیست محیطی هستیم. این همه بر ساختار فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، امنیتی، محیط زیست و مسایل سیاسی بسیاری از نواحی شهری دارای پدیده حاشیه‏نشینی تاثیرگذار است. در این حال شهر در حال توسعه، فرهنگ دوگانه‏ای می‏یابد، جزیره‏ای ثروتمند و محصور در کمربندی سیاه از محرومیت‏ها و بدبختی‏ها.

شهر دارای یک آستانه جمعیتی است و هدف آن برآوردن نیازهای آن جمعیت است. حاشیه نشین‏ها برای ایجاد امنیت نسبی بین خود گرایش به فرا