هنرِ درجا زدن!

اخبار ترشیز
Typography

حمیدضیایی

حدود یکی_دوسال از تغییروتحول اداره‌ی ارشاد کاشمر می‌گذرد. تا قبل از این چراغ مجتمع سرو با برنامه‌های مختلفی روشن بود. البته این روشنی چراغ را سوای کمّ‌و‌کیف‌اش می‌دانیم. اما هرچه بود مخاطب را پای گیشه می‌آورد. اما چند صباحی‌است که نه از گیشه‌ خبری‌است و نه از برنامه‌ای.

گویی اراده‌ی ارشاد رسالت خود را که اشاعه‌ی فرهنگ‌وهنر است، فراموش کرده‌است. در این دوران تنها شاهد یکی‌_دو برنامه بوده‌ایم. یکی کنسرت پاپ «علی یاسینی»، که همان‌زمان در موردش نوشته‌ام؛ و یکی_دو جُنگ که اجرای‌اش اعتراض بعضی هنرمندان را درپی داشت.

تغییروتحول‌ها به انجمن هنرهای نمایشی هم سرایت کرد که امیدوار بودیم با جوان‌گرایی شاهد برنامه‌های متنوعی باشیم. چند کلاس آموزشی برگزار شد و یکی_دونمایش و همین اخیراً هم که یک نمایشنامه‌خوانی برگزار شد.

حالا خبر رسیده‌ که تأتری در راه است. که البته باز هم خودش نعمتی‌است. اما درست در زمانی که مخاطب در حال پرورش بود تا برای دیدن تأتر به سالن سرو بیاید، شاهد کم‌رنگ شدن این هنر ارزشمند شدیم. هنری که رسالتی بس دشوار برعهده دارد.

برنامه‌های دیگری هم در راه است که نمی‌خواهم پیشاپیش نظری صادر کنم و منتظر برنامه می‌مانم. اما نکته‌ای که اکنون لازم‌به‌ذکر است این‌است که در خبرها آمده بود دومین دوره‌ی جشنواره‌ی «آوای برتر» قرار است برگزار شود. در این بین ثبت جهانی «ساختن و نواختن دوتار» گویا باعث تغییر برنامه‌ها شد. این برای نگارنده سوال برانگیز بود. آیا قرار است جشنواره‌ی «آوای برتر» در زمان دیگری برگزار شود؟ یا جای‌اش را به «شبی با موسیقی مقامی ترشیز» داده است؟ اگر این‌گونه باشد، آیا هنرمندان مصادره‌به‌مطلوب کرده‌اند؟ یعنی حالا که بحث ثبت جهانی ساختن‌ونواختن دوتار داغ است برنامه را تغییر داده‌اند؟ این‌ها برای نگارنده مبهم است.  این در حالی‌است که ماه گذشته برنامه‌ای با همت هنرمندان و پژوهش‌گران موسیقی مقامی کاشمر همراه با دعوت نوازنده‌ای از شهرستان قوچان و محوریت بررسی پیشینه و سبک‌شناسی دوتار خراسان برگزار شد. سوال دیگری که پیش می‌آید این‌است که اداره‌ی ارشاد به عنوان متولی هنر، چرا از این برنامه حمایتی نکرده است؟ آن‌چه به‌نظر می‌رسد این‌است که برنامه‌ی پیشِ‌رو نه در جهت معرفی و شناساندن دوتار خراسان و جایگاه آن در موسیقی امروز است، بلکه فضایی هم‌چون گذشته دارد. یعنی فضایی رقابتی بین هنرمندان. مسأله‌ی دیگر این‌که این برنامه حتا تاریخ مشخصی هم ندارد.  در پوستر برنامه آمده است «دهه‌ی اول اسفندماه» یعنی قرار است ۱۰ شب برنامه برگزار شود؟ یا در یک شب از این ۱۰ شب؟!

البته نگارنده موافق هرگونه فعالیت فرهنگی_هنری در شهر است. هر گامی که در راستای اعتلای فرهنگ‌وهنر برداشته شود بی‌شک قابل قدردانی‌است. اما امیدوارم برنامه‌هایی برگزار شوند که هدف‌مند باشند. نه صرفاً برنامه‌هایی که به‌نام هنرند.

متأسفانه باید بگویم که اداره‌ی ارشاد کاشمر در این مدت نتوانست موفق عمل کند. این روند باعث کاهش مخاطب می‌شود. روز از نو، روزی از نو! دوباره باید تلاش کرد و تبلیغ کرد که مخاطب به سالن بیاید. امیدوارم برنامه‌هایی اجرا شود که نتیجه‌ی معکوس نداشته باشد.

مخاطب آگاه است!

 

امروزه مخاطب نسبت به اثر هنری‌ای که می‌بیند یا می‌شنود واکنش نشان می‌دهد. درک زیباشناختی از هنر دارد‌. یعنی اجرای یک اثر هنری مطلوب می‌تواند جاذب مخاطب باشد و برعکس آن می‌تواند دافع آن باشد. مخاطب امروز به‌دنبال سرگرمی نیست. به‌دنبال محتواست. به‌دنبال معناست. به‌دنبال چالش برای اندیشه است. آیا هنرمندان توانسته‌اند چنین اثری خلق کنند؟

آیا اداره‌ی ارشاد توانسته با جذب هنرمندان حرفه‌ای و متفکر، حامی تولید و ارائه‌ی چنین آثاری باشد؟

آیا آثاری که تاکنون در همین حد کم و کم‌رنگ تولید شده توانسته مخاطب را اقناع کند؟

نگاه هنرمند به هنر نباید نگاهی تفننی باشد. هنر در ذاتِ فردِ هنرمند است. اما نیاز به پرورش دارد. بگذارید مثالی بیاورم. ما می‌توانیم از کودکی سخن بگوییم. اما توان خواندن و نوشتن هم داریم؟ با اتکا به قدرت سخن گفتن که از اطرافیان آموخته‌ایم نمی‌توانیم چیزی خلق کنیم که ماندگار باشد. باید خواندن و نوشتن را با تمرین و ممارست فرابگیریم. هنرمند نیز نمی‌تواند بدون تلاش و ممارست به نتیجه‌ی مطلوب برسد. باید در کنار کسب تجربه‌اش به کسب تحصیل هنر نیز بپردازد. اما سوال این‌جاست که آیا اداره‌ی ارشاد بستر آموزش اصولی را مهیا کرده است؟

آیا هنرمندان تشنه‌ی آموختن هستند؟ آماده هستند برای رسیدن به کمال مطلوب‌شان در هنر تلاش کند؟ جدی باشند؟

نکته‌ای قابل یادآوری‌است. در یادداشتی که تحت عنوان «هنر زیر تیغ بیزینس» منتشر شد برخی هنرمندان منتقد بودند که چرا «انجمن خوش‌نویسان» را از بی‌قاعده‌گی رایج در هنر کاشمر،مستثنا کرده‌ام. نگارنده معتقدم تنها انجمنی که قاعده‌مند فعالیت می‌کند و در استان و به‌جرأت می‌توان گفت در کشور خوش درخشیده است، همان انجمن مذکور است. چرا که قبل از هرچیز بستر آموزش صحیح را مهیا کرده است. هنرمندان این حوزه با جدّیتی مثال‌زدنی به فعالیت مشغولند. و این‌ها خود راه‌های موفقیت این انجمن است. می‌توان یکی از بنیادی‌ترین ضعف‌ها در دیگر حوزه‌های هنری کاشمر را عدم قاعده‌مندی در آموزش و اجرا دانست. این ضعف‌ها ریشه در عدم نظارت و نبود بستر مناسب آموزشی دارد که امیدواریم این بستر مهیا شود.

آن‌چه در این یادداشت آمد ضعف‌هایی بوده است که باید فکری برای‌اش برداشت. نباید فراموش کنیم که جامعه‌ای موفق است که بستر آموزش صحیح داشته باشد. جامعه‌ای پیش‌رفت می‌کند که فرهنگ در اولویت آن باشد. فرهنگ‌وهنر را نباید وسیله‌ای برای گذراندن اوقات فراغت دانست.  نگارنده امیدوارم که روزی در این شهر هنر را بیش‌ازپیش جدی بگیریم و به آن بی‌اندیشیم

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.