ویلای خیابان خرمشهر درگیر جلای شفافیت

اخبار ترشیز
Typography

حمید فدافن 

حال شورای اسلامی شهرمان چطور است؟ در ویلای خیابان خرمشهر چه خبر است؟ آیا هنوز جلسات این پارلمان محلی غیر علنی برگزار می‏شود؟ چرا شاهد برگزاری نشست‏های مطبوعاتی و دیدار با اهل رسانه به صرت مستمر در این ویلا نیستیم؟ چند کمیسیون در شورا  فعالیت دارند؟ شورای پنجم چه دستاوردی دارد؟ چرا این شورا در پنجمین دور فعالیتش، سه بار رئیس عوض کرده است؟

رابطه شورای اسلامی شهر با شهرداری و بالعکس چگونه است؟ و جسارتاً آیا رفتار مجموعه اعضای شورای اسلامی شهرمان سیاسی بوده است؟ آیا اعضای این شورا تابع منافع شهر هستند؟ یا آن که منافع جناحی برایشان مهمتر است؟

پاسخ به چند سوال پاراگراف فوق برای نگارنده سخت است. شاید شما خواننده محترم برای همه آنها پاسخی خاص داشته باشید. شاید اهالی سیاست پاسخ‏های بیشتری داشته باشند. هر چه هست شورای پنجم تفاوت‏های خاصی با چهار دوره قبلی شورای اسلامی شهرمان داشت. این تفاوت‏ها را باید از همان زمان آغاز رقابت‏های پنجمین دوره انتخابات شوراها جستجو کرد. اگر یادتان باشد چند لیست تبلیغاتی منتشر شد. شاه‏بیت این لیست‏ها توجه به تعلقات جناحی بود. افراد یک جناح بر اساس یک انتخابات درون گروهی، از میان کاندیداهای وفادار به خود یک لیست را تعیین می‏کردند.

البته تاکنون در باغ سیاست کاشمر شاهد اقبال عمومی به لیست ارائه شده یک طیف خاص نبودیم. هر سری بخشی از یک لیست به عنوان منتخب راهی ویلای خیابان خرمشهر می‏شدند. مسایل قومیتی و حوزه نفوذ هر فرد باعث افزایش اقبال وی در لیست برای ورود به ویلای خیابان خرمشهر بود. اعضای فعلی شورای اسلامی شهرمان ریشه در سه لیست دارند. از لیست اصلاحاتیان چهار نفر، از لیست اصولگرایان دو نفر و از لیست بازار یک نفر وارد پنجمین شورای اسلامی شهرمان شدند. از همان بدو تشکیل این شورا شاهد طرح واژه اکثریت و اقلیت شدیم. آن چهار اصلاحاتی اکثریت و آن سه نفر اقلیت تلقی شدند.

در آن روزها شهرستان به طور کامل در اختیار عناصر چپ‏اندیش و اصلاحاتی بود. اصلاحاتیان از حضور چهار نیروی خود در ویلای خیابان خرمشهر خوشحال بودند. این خوشحالی در دوران حضور فرهادی به عنوان فرماندار و حضور بنیادی به عنوان نماینده، برای طیف چپ کاشمر معنایی خاص داشت. از همین منظر سلیمانی و خباززاده به ترتیب به عنوان شهردار و رئیس شورای اسلامی شهر کاشمر انتخاب شدند. آبستراکسیون اقلیت در جلسه انتخاب شهردار به جایی نرسید. سلیمانی با رای بالا منتخب چهارمین دوره فعالیت شورای اسلامی شهر کاشمر بود. این بار وی رای شکننده‏ای داشت. ولی با این همه باد مساعد به بادبان قایق چپ‏اندیشانه کاشمر می‏وزید.

ماه عسل چپ‏های کاشمر در بخش پارلمان محلی با طرح مقوله شفافیت از سوی یکی از اصلاحاتیان شورا به چالش کشیده شد. شاید برای اولین بار بود که یک فرد سیاسی به جای توجه به منافع جناحی حواسش به مقوله شفافیت بود. حسن اعمی با طرح سلسله مسایلی در حوزه شفافیت نظرها را به سوی خود جلب کرد. نقل است که برای پس گرفتن طرح شفافیت شاهد طرح مسایل مختلفی بود. نصیحت‏های زیادی را شنید. حتی شنیدیم که یکی از دانشجویان دیروز و فعالان اصلاح‏طلب امروز از وی شکایت کرده که چرا ایشان که هنوز مدرک دکترا را اخذ نکرده، از عنوان دکتر بهره می‏برد! امید اعمی روزی به طور شفاف خاطرات خود را در این ایام منتشر کند.

الغرض طرح شعار شفافیت همان و تغییر اتمسفر اقلیت و اکثریت ویلای خیابان خرمشهر همان، این همه باعث شد جای اکثریت و اقلیت عوض شود. اعمی دست به دامان نهادهای نظارتی شد. نقدهای وی به شهرداری از سوی اکثریت جدید حمایت می‏شد ولی اقلیت جدید با وی همراه نبودند. شاید این دوره بیشتر آبستراکسیون‏ها در این شورا در دوران فعالیتش اتفاق افتاده باشد. گفتمان بوجود آمده در شورا باعث شور شدن آش این ویلا شد به حدی که با اذن مقام قضایی جلسات علنی برای اولین بار به مدت طولانی غیر علنی شد. و جالب آن که همه در طرح شعار شفافیت متفق‏القول بودند.

بی‏تعارف انرژی شورای پنجم صرف حواشی ناشی از شرح و تفسیر مقوله شفافیت شد. اعمی با اکثریت جدید توانست دومین اصلاح‏طلبی باشد که در شورای پنجم به ریاست برسد. او بعد از احمدپناه، عابدی و شبیری، چهارمین چهره دانشگاهی بود که این مقام را اخذ می‏کرد. البته می‏دانید که احمدپناه و شبیری در دوران حضورشان در ویلای خیابان خرمشهر بنا به دلایلی رفتن را به ماندن ترجیح دادند و با استعفا از این ویلا رفتند. نیت شبیری کاندیداتوری برای انتخابات مجلس شورای اسلامی بود. احمدپناه هم بنا به نقلی به علت پاره‏ای مسایل شخصی از عضویت در این شورا استعفا داد.

 عابدی اما در ویلای خیابان خرمشهر ماند و ریاست را به هم ولایتی خود یعنی یغمایی واگذار کرد. اعمی نهایت تلاش خود را کرد تا در کسوت یک اصلاح‏طلب خواهان اصلاحات و پیگیری طرح شفافیت باشد. به زعم نگارنده اشتباه وی آن بود که طرح شفافیت را نتوانست در نشست‏های درون طیفی خود مطرح و به نتیجه برساند. این مهم باعث شد تا یاران دیروزش نتوانند همراهی وی را شاهد باشند. طبیعتاً سه عضو غیر چپ این شورا در کنار وی قرار گرفتند. البته او نتوانست با چهار رای شهردار را تغییر دهد. بنا به قانون رفتن شهردار امری بود که با پنج رای مقدور می‏شد. و این آغاز یک ماراتن برای دوره‏ای فرسایشی در عمر شورای اسلامی شهرمان بود.

شنیده شد که بسیاری از معتمدین و ریش سپیدان و صاحبنظران به طرفین بحث شفافیت نکاتی را برای کوتاه آمدن و مدیریت این ماجرا متذکر شدند. ولی طرفین اصرار بر بقای بر دیدگاه‏هایشان داشتند. نهادهای نظارتی هم باورهایشان را برای برطرف کردن فضای موجود مطرح می‏کردند. ولی مسیر این اختلاف در جلسات غیر علنی ادامه داشت. اعمی یک کار خوب کرد، آن هم برگزاری یک نشست مطبوعاتی بود. البته به هر دلیل برخی از رسانه‏ها در نشست حضور نداشتند، با این همه این یکی از محدود نشست‏های مطبوعاتی اعضای ویلای خیابان خرمشهر از بدو فعالیت تا آن زمان بود.

کار حتی به رسانه‏ها هم کشیده شد. برخی از شهردار و حامیانش در شورای اسلامی شهر دفاع می‏کردند. برخی هم بر عنصر شفافیت تاکید داشتند و بدل به تریبون طرفداران این عنصر شده بودند. اینترنت هم آوردگاهی برای این مهم بود. شبکه‏های اجتماعی هم صحنه‏ای برای طرح دیدگاه‏های موافقان و مخالفان طرفیت بحث شفافیت بود. البته تاکید می‏شود که همه از شفافیت دفاع می‏کردند و خود را مصداق توجه به این عنصر می‏دانستند. لازم به ذکر است که برخی واقعه خروج اعمی در میان اصلاحاتیان را حرکتی برای عرض اندام چپ مدرن می‏دانستند. چپ‏های مدرن عموما افرادی تحصیلکرده و معتقد به شفافیت هستند.

آنها نقد درون طیفی را باور دارند. اعمی به تعبیر برخی با نگاه سنتی موجود در طیف اصلاحات کاشمر دچار زاویه شده بود. در این راه برخی از جوانان اصلاح‏طلب با وی همراه بودند. برخی را گمان آن بود که بنیادی از جمله عناصر چپ مدرن است و اعمی را در باغ سیاست کاشمر همراهی خواهد کرد. همه به یاد داشتند که اعمی در دوران انتخابات مجلس دهم، جانانه از بنیادی حمایت کرده بود. همین حمایت را برخی جوانه زدن چپ مدرن در مقابل چپ سنتی ارزیابی کرده بودند. از دید بعض رصدکنندگان احوال انتخابات مجلس یازدهم، سلسله مباحث مطروحه در ویلای خیابان خرمشهر، در رای نیاوردن گزینه اصلاحاتیان موثر بود.

غیر علنی بودن جلسات شورا باعث درز مطالب مطروحه در این جلسات به بیرون شد. آن هم با کلی شایعه و حاشیه. این مسئله باعث زیر سوال رفتن کلیت چپ در شهر شد. مردم ناظرانی هستند که در بزنگاه‏های نظیر انتخابات تصمیماتی خاص می‏گیرند. اختلاف بین اکثریت و اقلیت درون این ویلا از دید بسیاری اختلاف بین شهردار و بخشی تاثیرگذار از شورا بود. این وضعیت در بعض مواقع ریتمی قابل تامل داشت. آیین افتتاحیه‏ای برگزار می‏شد و جمعی از شورائیان در آن حضور نداشتند. جمعی از شورائیان به جایی می‏رفتند، چند نفری از شورائیان با ایشان همراه نبودند، اگر سوالی می‏شد، این پاسخ شنیده می‏شد که دعوت بودند لابد کار داشتند.

این همه باعث ایجاد ریتمی فرسایشی در شورا و حتی شهرداری می‏شد و یقین بازنده اصلی شهر و شهروندانش بودند. در این میانه خبر آمد که شش عضو شورا در غیاب اعمی در اندیشه وحدتی برای اصلاح امور هستند. عرصه هم بر اعمی تنگ آمده بود. سخت است که منادی شفافیت باشی و همه هم از شفافیت تعریف کنند و نتوانی یک شورای شیشه‏ای درست کنی که در آن همه چیز از دید تو شفاف باشد. هر چه بود اعمی با صدور بیانیه‏ای از ریاست شورا استعفا داد. این بیانیه در سپهر سیاسی کاشمر ماندگار است. یقین آیندگان به یاد خواهند داشت که یک چهره دانشگاهی در مسیر شفافیت به استعفا رسید.

در نبود اعمی بحث انتخاب رئیس در شورا مطرح شد و احمد غزنوی با اکثریت مطلق آراء به عنوان سومین رئیس شورای اسلامی شهر کاشمر در دوره پنجم انتخاب شد. بعد از مدت‏ها یک اصولگرا به ریاست این شورا رسید. این موضوع در میان بهت و حیرت سیاسیون اتفاق افتاد. باغ سیاست کاشمر اتفاقی عجیب را نظاره‏گر بود. چه شده که اصلاحاتیان برای رئیس نبودن هم لیستی خود با سه اصولگرای شورا متحد شدند؟ این سوالی است که پاسخ آن را باید در این بهار یا تابستان پیش‏رو جستجو کرد. باور برخی بر آن بود که انجام کار شهر و رسیدگی به دغدغه‏های شهروندان هر دو طیف شورا را به یک وحدت رویه رساند.

غزنوی پنجمین چهره دانشگاهی است که ریاست شورا را در این پنج دوره بر عهده می‏گیرد. او با رسانه آشناست. سابقه ریاست دانشگاه آزاد اسلامی واحد بردسکن را بر عهده داشته است. در کنار تخصصش در کشاورزی بسان خباززاده در رشته حقوق هم تحصیل کرده است. به طیفش تعلق خاطر خاصی دارد. روزهای فراروی او در آخرین سال فعالیت شورای پنجم مملو از چالش و فراز و نشیب خواهد بود. او به عنوان یک کوهسرخی داری ارتباطات خوبی بسان اعمی در کلنی این بخش تازه شهرستان شده، در کاشمر است. یادمان نرود مسایل قومیتی و هم‏ولایتی بودن در سپهر سیاست کاشمر تاثیری بیشتر از لیست‏ها دارد.

نگاهی به ترکیب اعضای ویلای خرمشهر از این منظر قابل تامل است. شاید این هم یکی از نکات مهم این دوره باشد. دقت کنید که سه چهره دارای اصالت کوهسرخی در این دوره به عنوان عضو اصلی حضور دارند. در کنار ایشان دو چهره فدافنی‏الاصل هم دیده می‏شوند. یک قوژدی و یک سعدالدینی هم حاضر هستند. کلنی‏های جمعیتی هر یک در میزان آرای آنان موثر بوده‏است. یقین در ششمین دوره انتخابات شوراها در شهرمان شاهد توجه بیشتر سیاسیون به مسایل قومیتی و هم‏و‏لایتی بودن خواهیم بود. البته نوع مشاغل این اعضا هم در اقبال آنان موثر بوده است.

خباززاده برادر شهید و یک فرهنگی و مدت‏ها رئیس نظام مهندسی کاشمر بود. گلمحمدی هم یک فرهنگی و فعال در پروژ‏ه‏های عمرانی بود. همه می‏دانیم فرهنگی‏ها در کاشمر نفوذی خاص در ارکان سیاسی و اقتصادی و اجتماعی دارند. شش دوره کرسی نمایندگی مجلس در اختیار معلمان بوده است. صادقی فرزند شهید است و در شبکه بهداشت فعالیت دارد و در کسوت یک پزشک در حوزه‏های مختلف صاحب تجربه بود. خزاعی یک چهره روحانی است که به عنوان یک سخنور دارای وجه فرهنگی بالای در افکار عمومی است. اسماعیل‏پور از جمله شهرداران محبوب دیارمان محسوب می‏شود.

توجه بازار به وی و رای بالای او نشانگر جایگاهش در نزد شهروندان است. اعمی اقتصاددانی است که به علت نوع تعاملاتش در میان مخاطبانش دارای شهرت است. او از مبتکران ترویج بورس در کاشمر محسوب می‏شود. غزنوی هم برادر شهید است و در خاندانی رشد و نمو داشته که در کاشمر دارای حضوری گسترده هستند. همانطور که ذکر شد وی در رشته حقوق هم تحصیل کرده است. آری در شورای شهر شاهد حضور دو حقوقدان هستیم. الغرض شورای پنجم خوب یا بد دارد به ایستگاه آخر خود می‏رسد. مردم هم همانطور که عرض شد ناظرانی هستند که در بزنگاه‏ها تصمیمات خاصی می‏گیرند.

امید روزی تمام روسای شوراهای ادوار مختلف شهرمان دست به قلم بشوند و خاطرات تلخ و شیرین خود از دوران خدمتشان را بیان کنند. امید بی‏طرفانه بیان کنند. نقاط ضعف و قدرت خود را بیان کنند. بیان کنند که چرا فقط یک شغل داشتند و یا بعضاً چرا ابوالمشاغل بودند. این بحث ابوالمشاغل بودن طنز تلخی است که در ذهن و خاطر شهروندان باقی می‏ماند. مقایسه سبد رای بعض کاندیداها در ادوار مختلف مببین میزان اقبال عمومی مردم به آنها هست. امید در انتخابات آتی شوراها شاهد توجه بیشتر سیاسیون به جوانان و بانوان باشیم. جالب نیست که در شورای شهر بانو یا بانوانی عضو نباشند. امید حال شورای پنجم خوب خوب باشد.

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.