سه گام صنعت گردشگری کاشمر تا نیل به رونق

اخبار ترشیز
Typography

حمیدرضا بی تقصیر 

هنوز صنعت گردشگری در قامت یک محور پیشرفت برای کاشمر مطرح نشده است. البته صحبت‏های زیادی در این باره مطرح شده و می‏شود. در قریب سه دهه اخیر بسیاری از نمایندگان ادوار و فرمانداران دوره‏های مختلف بر این مهم تاکید داشتند. البته فقط تاکید داشتند. یک فرماندار کارگروه زیارت تشکیل داد.

فرمانداری دیگر انجمن میراث فرهنگی شهرستان را جدی گرفت. یک نماینده حواسش به این مهم بود که می‏توان جایگاه صنعت گردشگری را سند توسعه شهرستان پرتلالو کرد. البته این مهم انجام نشد.

حالا هم کاشمر برای سومین بار شاهد تبدیل شدن یکی از بخش‏هایش به شهرستانی جدید است. این یعنی باید برای شهرستان جدید سند توسعه تنظیم شود و سند توسعه کاشمر هم نیازمند بازبینی است. امید در این بازه به صنعت گردشگری در کاشمر دقت ویژه‏ای بشود. بیش از این در سلسله یادداشت‏های نوشتیم که؛ این صنعت در کاشمر برای شکوفایی نیازمند سه اتفاق خاص است. بایسته است ابتداء آمایش سرزمین کاشمر بر اساس این صنعت انجام شود.

شایسته است پایش آماری با دقت به سر منزل مقصود برسد و برای یک بار هم که شده مشخص شود آیا کاشمر هر سال میزبان سه و نیم میلیون گردشگر هست؟ برای یک بار هم که شده مشخص شود که کاشمر به واقع در کنار طرقبه و نیشابور و سبزوار، دومین شهر زیارتی استان خراسان رضوی هست؟ برای یک بار هم که شده مشخص شود که کاشمر بعد از مشهد و قم و شیراز و شهر ری و مشهد اردهال و آستانه اشرفیه و شوش دانیال و چند شهر دیگر، حائز عنوان چهارمین شهر زیارتی کشور هست؟

در کنار این دو مهم نیازمند تهیه و ایجاد انواع بانک‏های اطلاعاتی در حوزه میراث فرهنگی، جاذبه‏های گردشگری و صنایع دستی هستیم. در آن یادداشت‏ها پیشنهاد شد که بعد از انجام این سه مهم باید نقشه راه گردشگری کاشمر با سه نیت تنظیم گردد. اول از همه کاشمری‏ها خود باید شهرستان را از منظر صنعت گردشگری بشناسند و برای معرفی آن به سایرین تلاش کنند. دوم باید برای معرفی این صنعت به همسایگان و سطح استان تلاش کنیم. و در مرحله سوم کاشمر را از منظر گردشگری باید به ایرانیان و همسایگان ایران بشناسانیم.

این همه نیازمند یک حرکت تبلیغاتی خلاق است. تبلیغاتی که هم مطبوعات و رسانه‏ها پوشش دهد و هم در فضای مجازی و عالم اینترنت خوش بدرخشد. پیشنهاد شد برای این مهم از تلفیق ارتباطات سنتی و نوین بهره گرفته شود. واضح و مبرهن است که در این راه نباید اسیر حُب و بُغض‏های سیاسی شد. همین سال قبل یک همایش در یک مرکز آموزش عالی در باره گردشگری برگزار شد، نگارنده به عنوان فردی علاقه‏مند به این حوزه منتظر دعوت بودم، دلخوش بودم که یادداشت‏ها و مقالاتی در این زمینه دارم.

دوستی گفت که دوستانی گفتند که فلانی دعوت نباشد. به همین سادگی. در بحث توجه به صنعت گردشگری نباید مسایل سیاسی و گرایش‏های جناحی لحاظ شود. امری که متاسفانه انجام آن سخت است. امید در آینده شاهد حل این قبیل موارد باشیم. تلالوی صنعت گردشگری کاشمر یک نیاز است.، این نیاز باید در اسناد فرادستی لحاظ شود. برگزاری همایش و سمینار و سمپوزیوم و هر نشست علمی امری حسنه است، ولی باید بپذیریم که در این راه نیازمند روحیه جهادی مبتنی بر روش تحقیق و حرکت علمی هستیم.

در کنار مباحثی چون؛ آمایش سرزمین، پایش آماری، تهیه بانک‏های اطلاعاتی و تنظیم نقشه راه برای اعتلا و بالندگی این صنعت و به تبع آن تاثیرگذاری‏اش بر امر ایجاد شغل، باید به مقوله مستندنگاری و تولید محتوا توجه شود. در بحث تبلیغات خلاق نیازمند تولید محتوا برای اقناع گردشگر به منظور بازدید از کاشمر هستیم. این بازدید باید همراه با ماندگاری باشد. طنز تلخی است اگر گردشگر صبح بیاید و عصر برگردد. باید در سطح شهرستان برایش مسیرهای گردشگری تهیه کنیم.

این همه نیازمند طرح و برنامه در حوزه تولید محتوا می‏باشد. امید دفتر نمایندگی میراث فرهنگی در دیارمان به اداره ارتقاء بیابد. طنز نابی است وجود اداره مشابه در خلیل‏آباد و بردسکن، دو بخش دیروز کاشمر و دو شهرستان مستقل امروز. شاید فردا هم این اداره در ریوش زودتر از کاشمر مستقر شود. برای ارتقای دفتر نمایندگی کاشمر به اداره سازوکارهای نیاز است که یقین تحقق آنها در دستور کار مسئولان قرار دارد. امید این دستور کار عملیاتی شود و این ارتقاء محقق گردد.

چندی پیش مدیریت اقامتگاه بومگردی رمضان بیگ روستای قوژد نگارنده را به بازدید از یک بند آبی در جنوب روستای اسحاق‏آباد دعوت کرد. این بند قابلیت مطرح شدن به عنوان یک جاذبه دیدنی را دارد. متاسفانه تاکنون به آن توجه‏ای نشده است. اقامتگاه مذکور با شناسایی و معرفی آن کاری کارستان در حوزه شناسایی جاذبه‏های اینچنینی انجام داده است. همین نمونه بیانگر لزوم توجه به صنعت گردشگری است. در حال حاضر می‏توان گردشگر را به آن محل برد. ولی در آن محل امکانات مورد نیاز یک گردشگر وجود ندارد.

همین نکته ساده نقطه ضعف بسیاری از اماکن گردشگری شهرستان است. حتی در شهرستان‏های اطراف هم این نقطه ضعف مشهود است. بند مورد نظر در حکم یک آبگیر فضایی دیدنی را ایجاد کرده است، ترکیب نی و درختچه گز و رنگ خاک و آب زیبایی این بند را دوچندان کرده است. به قول دوستی این فضا شبیه هورهای خوزستان است. غروب دلکشی هم دارد. تپه‏های اطراف آن مناسب پیاده‏روی و تپه نوردی است. تا محل شهادت شهید نیازمند هم راهی ندارد. به راحتی می‏توان با تشویق بخش خصوصی آن را تبدیل به یک تفرجگاه کرد.

می‏توان با محوریت اقامتگاه بومگردی رمضان‏بیگ برای آن یک نقشه گردشگری تنظیم کرد. البته اگر در محل بند نوروز امکاناتی برای حضور گردشگر تهیه گردد. از جمله این امکانات می‏توان به چند چشمه توالت صحرایی، محلی برای جمع‏آوری زباله، ایجاد انواع حفاظ‏ها پیرامون بند و آبگیر، ایجاد پارکینگ و پیش‏بینی چند فضای مسقف ساده اشاره کرد. حتی می‏توان واحدهای سیار عرضه سوغات و فروش محصولات منطقه و اقلام مورد نیاز گردشگر را به آن اضافه کرد.

حتی می‏توان در جوار آبگیر چند مسیر الاغ سواری، شترسواری، اسب سواری و حتی موتور سواری را پیش‏بینی کرد. این همه در قالب یک طرح گردشگری قابل تبیین است. در این حال می‏توان نقشه گردشگری را از مبداء اقامتگاه بومگردی رمضان‏بیگ تا مقصد بند نوروز ترسیم کرد. در این نقشه می‏توان دیدار از روستاهای؛ قوژد، اسحاق‏آباد، گندم‏بر و حتی تل‏آباد را هم لحاظ کرد. بر اساس این نقشه می‏توان یک شب استراحت در جوار این بند را برنامه‏ریزی کرد. البته این همه نیازمند تهیه مکان‏هایی در روستاهای مذکور برای استراحت و پذیرایی است.

غرض آن که همین بند ساده تاکنون از منظر تاثیرگذاری بر پیشرفت منطقه، ولو در حد چند ماه از سال، به علت نبود آمایش سرزمین از منظر گردشگری مورد توجه قرار نگرفته است. اگر این مهم و نظایر آن وارد چرخه رشد این صنعت قرار بگیرد، شاهد شکوفایی اقتصادی روستاهای مذکور خواهیم بود. تاکید می‏شود که این بند و اراضی اطرافش متعلق به بخش خصوصی است. ایده مطروحه در صورتی قابلیت عملیاتی شدن دارد که مالک آن رغبتی به این مهم داشته باشد. شنیدم که مالک در بحث این بند و اراضی اطراف درگیر مسایل حقوقی می‏باشد.

امید بتوان با کسب رضایت ایشان، شاهد تبدیل این مجموعه به یک تفرجگاه باشیم. اگر آمایش سرزمین کاشمر بر اساس گردشگری انجام شود نقاط دیگری هم قابل بررسی هستند. به عنوان مثال فرودگاه شرکت کاویان پرواز شرق به تنهایی یک جاذبه گردشگری است. به کلاته بختیاری در جوار محور کاشمر به پلیس راه هم می‏توان اشاره کرد. مجموعه ریخته ابوالقاسمی و نوع عارضه‏های موجود بر سطح زمین در نزدیکی روستای حاجی رجب هم قابلیت مطرح شدن به عنوان یک جاذبه را دارد.

الغرض کاشمر برای رونق بخشیدن به صنعت گردشگری و ایجاد اشتغال نیازمند نقشه راه و تبلیغات خلاق است. کاش کارگروهی برای این مهم تشکیل شود. کافی است برای هر روستا یک تک‏نگاری از منظر میراث فرهنگی و جاذبه‏های گردشگری و صنایع دستی و بحث سوغات تهیه شود. کاش این کارگروه اسیر هزارتوی مسایل سیاسی نباشد. کاش یادمان باشد که گاهی زود دیر می‏شود. و کاش یادمان باشد که آیندگان امروز ما را به قضاوت نشسته‏اند. امید بهترین‏ها برای صنعت گردشگری دیارمان رقم بخورد.

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.