کرونا و گدایی گدایان در چهارراه ‏های شهر

اخبار ترشیز
Typography

رضا فدافن

 به گمانم تا حالا چهار بار در باره پدیده تکدی‏گری در این نشریه یادداشت نوشته‏ام. و این در حالی است که دیگر اعضای هیئت تحریریه نشریه هم دفعاتی در این باره مطالبی تهیه و منتشر کرده‏اند. چند روز پیش همراه در چهارراه شهید بهبودی مورد خطاب یک دست قرار گرفتم که؛ «هی فلانی این دو گدای ایستاده در میانه چهارراه را ببین؟».

  دو فرد میانسال یکی عصا زیر بغل و دیگر قد خمیده، کنار هم ایستاده بودند تا چراغ قرمز شود و به شیشه جلوی ماشین‏ها انگشتی بزنند و طلب پول بکنند. یکی از این دو سینی سپنج بر دست داشت و دیگری سیگاری به لب.

متاسفانه این صحنه برای همه ما آشناست. به دوستم گفتم که در بعض چهارراه‏های دیگر هم گدایانی مشغول گدایی هستند. گفت در یکی از چهارراه‏ها زنی با چادری مندرس، به شیشه‏ها می‏زند و طلب روزی می‏کند. حق با او بود. در یادداشت‏های قبلی هم به این مهم اشاره شده بود. حضرت دوست با عتاب گفت:« چرا در این باره هیچی نمی‏نویسی؟» چه باید می‏گفتمش؟! ناراحت بودم که اهل مطالعه نیست و یادداشت‏هایم را نخوانده است. چه باید می‏گفتم. بنده خدا حرف‏هایش هنوز ناتمام بود. از دید وی این قبیل گدایان می‏توانند ناقلان کرونا باشند! حرفش حق بود. نکته مهمی مد نظر وی بود.

از وجود گرمخانه در کاشمر با خبر بود. خوشحال بود که در زمستانی که گذشت گرمخانه راه افتاده و قریب پنجاه و چند نفر در آن ساکن شده‏اند. سوالش این بود که «آیا اینان همان بهره‏مندان از گرمخانه هستند؟ و یا افرادی غیر از ایشان هستند؟ در هر حالت آیا حواس ستاد مبارزه با کرونا از منظر احتمال ناقل بودن آنان، به ایشان هست».  این جنبه از گفته او در نوع خود مهم است. این که این گدایان از کجایند، بماند، ولی این مهم است که اینان از منظر ناقل کرونا بودن، مورد آزمایش قرار گرفته‏اند؟ هر آزمایش تا چند ساعت یا چند روز  اعتبار دارد؟ به این همه این را بیافزاید که این چند نفر چهره چهارراه ها و شهر را مخدوش کرده‏اند.

با توجه به حرکت موثر و مثبت گرمخانه، شایسته است این چند مورد هم از سطح شهر جمع‏آوری و در همان مکان اسکان داده شوند و نگهداری شوند. یقین در ذیل وظایف نهادها و اداره‏های مرتبط با این قضیه پیش‏بینی‏های برای نگهداری آنان درج شده است. بایسته است این مهم جدی گرفته شود. گاهی اوقات زود دیر می‏شود. شایسته است کاغذبازی اداری در این زمینه رخ ندهد. کاش پاسکاری اداری ممنون باشد. به نظر شما خواننده محترم مسئولان دیارمان از وجود این گدایان در معابر و چهارراه‏ها بی‏خبرند؟ همه می‏دانیم که حضرات بس مردمی هستند و همیشه میان مردم حاضر می‏شوند و از نزدیک در جریان امور خلایق هستند.

یقین مسئول یا مدیری در شهرستانمان نیست که بسان رئیس جمهور از داخل خودرو وضعیت جامعه را بررسی کند. اینان حواسشان به همه چیز هست. یقین دوربین‏های پایش تصویری به خوبی ایفای وظیفه می‏کنند. نقل است قرار است پیاده‏ها و افراد در حال تردد نیز از منظر رعایت قوانین در سطح شهر در معابر و راه‏ها و بولوارها و چهارراه‏ها رصد شوند. آیا این چند گدا هر روز رصد خواهند شد؟ در هر حال امید مسئولان و مدیران هر از گاه بیشتر از همیشه به میان مردم بیایند و از نزدیک اوضاع شهر و آبادی‏ها را رصد کنند. هنوز بر سر در برخی اداره‏ها بنر و پارچه‏ای نصب است که در خانه بمانید و این در حالی است که آن اداره دایر است.

البته بازم خدا را شکر امتحانات دانشجویان به صورت مجازی برگزار می‏شود. گرچه در مدارس برخی مقاطع امتحاناتشون حضوری برگزار می‏شود. راستی از قرارگاه جهادی چه خبر؟ خوش درخشید. الان این عزیزان کجایند؟ بد نیست یک رزمایشی را در شهرستان دوباره به فرجام برسانند. حداقل حُسن این رزمایش ایجاد روحیه مضاعف در میان اهالی است. مردم خاطره خوشی از دیدن نماینده منتخب‏شان در میان جمع مبارزان با کرونا، دارند. سال گذشته یکی از مراکز آموزش عالی به دستور فرماندار وقت اقدام به تهیه  شناسایی آسیب‏های اجتماعی کاشمر کرد. برخی از آن به عنوان سند یاد می‏کردند. با هر نامی، باید پرسید آن مجموعه چه فرجامی یافت؟

یقین محققان بومی و غیر بومی دست‏اندرکار تهیه آن مجموعه گوشه‏چشمی به پدیده تکدی‏گری در کاشمر و تاثیر آن در بروز و ظهور انواع آسیب‏های اجتماعی داشته‏اند. آری تکدی‏گری، آبستن آسیب‏های اجتماعی است. در کشور اکثر بررسی‏های انجام شده، از رابطه بین گدایی و اعتیاد، بزهکاری، خودکشی، میخوارگی، روابط جنسی (فساد و فحشا)، لاابالی‏گری، سرقت، و مواردی دیگر حکایت می‏کنند. فقر مادی و ناکامی اقتصادی، فقر فرهنگی، اعتیاد، رخوت و سستی، مهاجرت، معلولیت، بی‏مهری و نظایر آن ممکن است موجب شود که جوان یا سالمندی به گدایی روی آورد.

گاهی حتی کمبود درآمد در بعضی از مشاغل و بالا بودن هزینه زندگی نیز ممکن است چنین عارضه ای را پدید آورد و به دنبال آن شخص به گروه‏های بزهکار بپیوندد و به انواع انحرافات اجتماعی روی آورد. یادمان نرود که تکدی‏گری، چهار خصوصیت عمده دارد؛ یک گدا از مسئولیت‏های اجتماعی معاف است. او به خاطر نیازمندی مورد سرزنش قرار نمی‏گیرد. یک گدا  انتظار دارد که دیگران به او کمک کنند. او در تولید اجتماعی مشارکت نداشته از دسترنج دیگران زندگی می‏گذراند. کاش شهرمان بی‏گدا شود. کاش پدیده تکدی‏گری در آن ظهور نکند. کاش مسئولان امور حواسشان به این پدیده از همه منظرهای اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی و امنیتی باشد.

 گریزی هم به مدعیان این باور که کاشمر دومین شهر زیارتی در استان و چهارمین در کشور هست، بزنیم. آیا اینان می‏پسندند که کاشمر با این رتبه‏های فرضی، شهری با گدا باشد؟ این ادعا در بعض جاهای حوزه مدیریت شهری طرفدارانی دارد. آیا اینان نمی‏توانند کاشمر با این رتبه‏های فرضی را بدل به شهری بی‏گدا سازند؟ در هر حال امید حضرات مسئول گاهی در شهرستان در شهرو روستاها  بیشتر از همیشه گشتی بزنند و امر به جمع‏آوری گدایان با توجه به مقوله کرونا و فعالیت گرمخانه بکنند. کاش قرارگاه جهادی بار دیگر فعالیتش را گسترش دهد و در کنار مسئولان کاری کارستان بکند. آمین.

 

 

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.