بی‏ خیالی کاشمر و رقص مرگبار ویروس خبیث

اخبار ترشیز
Typography

حمیدرضا بی تقصیر 

این روزها بسان شب‏های بمباران و موشک‏باران در دوران دفاع مقدس، گوش و چشممان با واژه وضعیت سفید و  قرمز آشناست. حتی وضعیت زرد هم داریم. کرونا از درون و برون کشور ما را به خود مشغول کرده است. راهکار مبارزه با این مهمان ناخوانده هم ساده است،

کافی است پیشگیری کنیم و اصول مقابله با آن را رعایت کنیم. ولی هنوز در پیک اول گسترش این بیماری واگیردار شاهد تبدیل وضعیت‏ها به هم هستیم. هنوز وارد وضعیت سفید نشده‏ایم، خبر می‏رسد وضعیت رو به زرد شدن است. دغدغه رنگ زرد را داریم که خبر می‏دهند وضعیت کاشمر قرمز است!

و این همه در حالی است که همه چیز در حال برگشت به دوران پیش‏کروناست. در بطن کرونا هستیم و برخی از دوران پساکرونا می‏گویند. در گیجاگیج تلخی گرفتاریم. شعار در خانه بمانید سر می‏دهند و مراکز عمومی یکی پس از دیگری فعالیتشان را آغاز می‏کنند. روزگاری با تدبیر منتخب مردم در مجلس یازدهم قرارگاه جهادی ویژه مبارزه با کرونا راه افتاد، بعد از رهنمودهای مقام معظم رهبری، بحث رزمایش مومنانه و مواسات جدی شد. هر چه هست یک عزم جهادی برای خروج از وضعیت قرمز نیاز است. یقین مدیران ارشد دیار با تدبیر و امید به رصد اوضاع مشغولند. دستشان درد مکناد.

روند برخورد مردم با کرونا از شروع تا حال، نشان می‌دهد ما مردمی هستیم که کمی دیر باور می‌کنیم و خیلی دیر تغییر رفتار می‌دهیم. تعداد قابل توجهی از ما هم اصلاً تحت هیچ شرایطی نه باور می‌کنیم و نه رفتارمان را عوض می‌کنیم. قسمتی از این ناباوری را می‌توان در کاهش اعتماد سیاسی جست و جو و پیدا کرد. اما نباید از حق گذشت که قسمت زیادی از آن ریشه در خلقیات و روانشناسی اجتماعی دارد. ادراک خطر، یعنی فهمیدن شرایط اضطراری و خطرات تهدیدکننده سلامتی و کلیت وجودی انسان، این ماهیت متأسفانه در برخی از ما کاشمری‏ها بسان بسیاری از هموطنان، پایین است.

عدم درک صحیح عمق و شدت تهدیدات، باعث نوعی تهور و رفتارهای پرخطر و در نهایت انتشار بیش از پیش ویروس کرونا شده است. البته استفاده از ابزارهای ارتباطی و انسانی و حساسیت عمومی در حوزه سلامتی بسیار بالا رفت. این پدیده می‌تواند یک فرصت طلایی باشد، نظام رسانه‌ای و اداری و در حالت عادی به هیچ وجه نتوانسته بود جامعه ایرانی را نسبت به حفظ سلامت و روش‌های انتقال بیماری حساس سازی کند. امید مسئولان و ارکان مدیریتی شهرستان از این فرصت برای حفظ حساسیت کلی و دائمی مردم به سالم زیستن نهایت استفاده را ببرند.

بحث مدیریت این بیماری، در کنار رشادت‌ها و مجاهدت‌های کادر درمانی و برخی تدابیر ارزنده پیشگیری، بعضی کاستی‌های مهم را به ما نشان داد ما خیلی دیر تصمیم می‌گیریم (برخی وقت‌ها یک ساعت هم زمان زیاد و مهمی است). اصولاَ مثل میزان فهم یک کودک (دوره عملیات عینی) تا با چشم خودمان چیزی را نبینیم باور نمی‌کنیم و این مساله در تصمیم گیران سلامت کاملاَ مشهود بود. این روزها برخی از ما کمی تا قسمتی نسبت به این بیماری بی‏خیال شده‏ایم. حواسمان به پیشگیری نیست. مراقبت را جدی نمی‏گیریم. گوشمان چندان به اخبار این بیماری نیست. نگاهمان در برابر ترکتازی این ویروس خبیث، طعم بی‏اعتنایی می‏دهد.

همین چند روز پیش بود که یکی از مراکز آموزش عالی دیارمان عزم برگزاری حضوری امتحانات پایان ترم را داشت. دلسوزان از وضعیت کرونا می‏گفتند و فرادستان آن مرکز از ضرورت اجرای دستور، تقابل این دو نظر به نگارش نامه به ستاد مبارزه با کرونای شهرستان کشید. یقین هر دو گروه موافق و مخالف برگزاری حضوری امتحانات نیت خیر داشتند، ولی شایسته است ستاد مورد اشاره با دوراندیشی و تدبیر و امید کاری کارستان برای اینگونه مواقع بکند. گاهی زود دیر می‏شود. در همین بحث امتحانات حضوری یک مرکز آموزش عالی، چرا باید کار به نامه و نامه‏نگاری بکشد؟

فرض بفرمایید استادی پاکت سئوال بدست از شهری که وضعیت قرمز دارد با احتمال ناقل بودن به کاشمر بیاید برای امتحان گرفتن حضوری، چند درصد احتمال دارد که دانشجویان و کارکنان و سایر اساتید و حتی افرادی که این استاد را از مبدا تا مقصد می‏بینند، مبتلا نشوند و یا مبتلایش نکنند؟ فرض کنید یک دانشجوی غیر بومی برای امتحان حضوری از دیارش به دیارمان بیاید، خوابگاه‏ها تعطیل است، شب کجا بیتوته کند؟ یادمان نرود در بلایایی مثل کرونا مسایل روانی بیشتر می‏شوند، شایعه بیشتر می‏شود. افکار عمومی را باید با دقت مورد بررسی قرار داد. البته امتحانات حضوری آن مرکز آموزش عالی در آخرین لحظات تبدیل به مجازی شد.

حواسمان باید به همه چیز باشد. نباید بگذاریم مردم تصور کنند کرونا مهار شده است. زندگی با کرونا یک بحث است و بی‏توجه شدن به آن یک بحث دیگر است. اقلام تبلیغی و ترویجی در بحث مبارزه با کرونا و هشدارهای مربوطه به چه میزان در شهر و آبادی‏های دیارمان نصب است؟ چرا برخی از مدیران ارشد دیارمان بدون ماسک در انظار عمومی و محافل اداری و بازدیدها حاضر می‏شوند؟ بایسته است عمل و شعار حضرات یکی باشد. پیشنهاد می‏گردد مدیران ارشد دیارمان با کمک اصحاب رسانه با مردم صحبت کنند و شدت و ضعف حضور کرونا در منطقه را واضح و رک بیان کنند.

حتی پیشنهاد می‏شود با بهره‏مندی از شبکه‏های اجتماعی و فضای مجازی، این مهم جدی‏تر برا یاهالی مطرح شود. مبارزه با کرونا در کنار اجرای بخشنامه و دستورالعمل و پروتکل، نیازمند روحیه جهادی و رفتار بسیجی و مردمی است. حمایت از کادر درمانی عرصه نبرد با کرونا از اوجب واجبات است. چه زیبا بود وقتی می‏شنیدیم جمعی خودجوش بی هر ادعا و عکس و تبلیغ برای کادر درمانی لوح تقدیر و کتاب و میان وعده می‏فرستند. باید ضمن رعایت قوانین مربوط به مبارزه با کرونا، حواسمان به کادر درمانی هم باشد. حواسمان به دغدغه‏های انان باشد. این بحث دغدغه خیلی مهم است.

این عزیزان منتظر هدیه و لوح تقدیر و تبلیغ نیستند، ولی خواهان آن هستند که حداقل‏ها برایشان برابر قانون لحاظ شود. باید کاری کرد که مثلا فلان بانک برای دریافت اقساط مدام روی اعصاب آنان راه نرود. همین مورد را تعمیم بدهید به سایر مواردی که ممکن است یک فعال مبارزه با کرونا با آن درگیر باشد. در ایامی که کرونا در حال قد کشیدن و بحث قرنطینه در حال نهادینه شدن بود، به عزیزی در فرمانداری پیشنهاد شد که نماینده عالی دولت از روسای بانک‏ها بخواهد تا حواسشان بیشتر به وامداران و پرداخت‏کنندگان اقساط باشد. همین پیشنهاد را باید برای صادرکنندگان قبوض آب و برق و گاز و تلفن و هر قبض دیگر مطرح کرد.

حواسمان به دغدغه‏های مردم باید بیشتر از پیش باشد. واضح و مبرهن است که مسئولان شهرستان با کیاست و دقتی خاص حواسشان به این موارد هست. و لابد می‏دانند که بانک‏ها و صادرکنندگان قبوض چه می‏کنند و چه نمی‏کنند. اثرات پاندمی کرونا در حوزه‏های مختلف به خوبی نشان داد که بایستی در کنار نگرش بالینی به بیماری‏ها،رویکرد پزشکی اجتماعی را نیز بیشتر مورد توجه قرار دهیم. بایستی با دقت بیشتری به حوزه اقتصاد در سایه کرونا توجه شود. لازم است توجه شود که تب کرونا به اقتصاد سرایت نکند و بیکاران جدید به بیکاران قبلی افزوده نشود.

برای برون رفت از آسیب‏های احتمالی، لازم است کارشناسی‌‏های دقیقی صورت پذیرد که آلارم‏های خطر اقتصادی در کدام یک از بخش‌های صنعتی، کشاورزی، گردشگری و... بیشتر است .در شهرستان کاشمر کشاورزی و اشتغال‏های حاصل از آن بیشتر از سایرین به چشم می‌خورد، لذا توزیع مناسب اعتبارات و شناسایی اهالی متخصص در حوزه‌های صنایع و امور اقتصادی راه عبور از موانع را تسهیل و کاتالیز خواهد کرد. در این میان کار گروه حمایت از اقتصاد مقاومتی می‌تواند نقش ارزنده‏ای را در حمایت از فعالان و صاحبان عرصه اقتصادی ایفا کند.توجه به تولید در ایام کرونا می‏تواند موجب ایجاد نگاه بدیعی در حوزه تولید پساکرونا باشد.

مولفه‌های تولید در ایام کرونا و ایجاد سریع خطوط تولید ماسک و مواد ضدعفونی کننده تجربه بی‏نظیری بود تا بتوان ادعا کرد که در صورت یک عزم همگانی، بتوان در راستای حقیقی کلمه به سمت جهش تولید گام برداشت. میزان گرایش مردم به استفاده از اینترنت در بحث کسب و کار می‏تواند عامل کسب درآمد و ایجاد اشتغال باشد. این فضا را باید تقویت کرد. شاهدیم که محسوس یا نامحسوس کرونا در حوزه‏های روحی و روانی، با توجه به شکاف‏ها و گسست‏های اجتماعی، آثار وضعی خاصی ایجاد کرده است، جامعه نیازمند نشاط اجتماعی است. باید با شاد بودن از این ویروس و تبعاتش انتقام گرفت.

باید مراقب؛ خلوت‏گزینی افراد، اختلافات خانوادگی، پدیده طلاق، مشاجرات و مشکلات عاطفی، وسواس‏‏های افراطی و دغدغه‏های مصیبت‏بار اقتصادی باشیم. این مراقبت نیازمند همکاری بیش از پیش مسئولان با هم در راستای حل مسایل و مشکلات مردم است. حواسمان به سالمندان هم باشد. افراد مسن آسیب‌پذیرند، حواسمان باید بیشتر از همیشه به اقشار آسیب‏پذیر باشد. باید یادمان باشد رقابت‏های انتخاباتی بهمن و اسفند پارسال تمام شده و اینک با توجه به شرایط اجتماعی حاصل از کرونا و مسایل اقتصادی باید به دنبال انسجام، همدلی و همگرایی در راستای پیشرفت کاشمر و مقابله با کرونا و کرونازدگی باشیم. آمین.

 

 

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.