به حرمت افکار عمومی پاسدار تفکر شورایی باشید

اخبار ترشیز
Typography

سید علیرضا نبوی ثالث 

آن چه می جویی تویی

 وآن  چه می خواهی تویی

پس ز تو تا آن چه گم کردی

ره بسیار نیست

عطار نیشابوری

روزولت زمانی می گفت:« در عالم سیاست، هیچ چیز تصادفا روی نمی دهد. اگر اتفاقی رخ داد، مطمئن باشید که طرح آن قبلا به همان صورت ریخته شده است.» گاهی سرنوشت انسان را اتفاقاتی رقم می زند که بحث بی کفایتی یا تصادف یا حماقت، هیچ گونه دخالتی در آن ندارد، بلکه همه چیز از یک برنامه ریزی بسیار ماهرانه و زیرکانه سرچشمه می گیرد.

کاش در حوزه ی سیاست ، در دیار ترشیز بزرگ ، اکثر کسانی که وابستگی سیاسی و جناحی دارند هر کدام می توانستند نقش یک دوست خوب را برای جناح خویش و نقش یک مخالف عاقل را برای جناح رقیب بازی کنند.

بدون شک آن چه در دعوای بین جناح ها قربانی می شود اخلاق مداری است، وقتی تعلقات جناحی معیار حق و باطل قرار می گیرد بعید نیست جای حق و باطل عوض شود، با وجود جناح بازی و سیاسی کاری انصاف از جامعه رخت بر می بندد و  اخلاق به مسلخ می رود. با عدم انصاف و صداقت نمی شود جلوی واقعیت های سیاسی ایستاد. هر مسئولی در هر جایگاهی با هر میزان قدرتی که قانون برابر ابلاغ مسئولیتش به وی بخشیده است نباید از این نکته ی ظریف غافل شود که مردم آگاه هستند و فرق بین سره و ناسره را از هم به خوبی تشخیص می دهند . مردم فرق میان صداقت و صراحت و وفاداری به اصول اخلاقی و آرمان های نظام اسلامی را با برخوردهای کاسبکارانه ، موج سواری های پیدا و پنهان، بدعهدی ها و شگردهای فریبکارانه برای از میدان به کردن حریف را به خوبی تشخیص می دهند. مردم از مشاجرات سیاسی بین سیاست بازانی که علی الظاهر خودشان را افرادی بردبار و بلندنظر معرفی می کنند و به صراحت اعلام می کنند که دنباله رو دیگران نیستند و با تقلید کورکورانه میانه ی خوبی ندارند اما در عمل اقدامات آن ها، کاملا به صورت یک جاده ی یک طرفه است زیرا مجبورند به لحاظ وابستگی تشکیلاتی هر آن چه از پشت پرده به آن ها دیکته می شود بپذیرند و معمولا سعی می کنند در برابر اقدامات یک جانبه ی خویش دیگران را با هیاهو و جنجال به سکوت مطلق وادار کنند به شدت دل آزرده هستند .

نگارنده سه سال پیش در آغاز شروع به کار اعضای شورای شهر سرمقاله ای با عنوان «تاراج اداره بدون رودربایستی» - نشریه شماره 224 نیمه دوم مرداد 96 - به اعضای شورای شهر گوشزد کردم که : در اوایل قرن نوزدهم میلادی ، برخی جریانات سیاسی در ایالات متحده آمریکا از سیستمی تبعیت می کردند به نام « تاراج اداره» ، پیروان این سیستم معتقد بودند با پیروزی در انتخابات ، تمام کرسی های قدرت و بخش های ادارات به آنان تعلق می گیرد و می توانند افراد منسوب به خویش را  درپایین ترین و بالاترین سطوح ادارات منصوب کنند.  آنها عبارت « غنایم برای طرف پیروز است» را به عنوان شعار خود برگزیده بودند و قدرت را غنیمتی می دانستند که تماما متعلق به طرف پیروز در انتخابات است.این تفکر در اوایل قرن نوزدهم تشنج های زیادی را در داخل جامعه ی آمریکا ایجاد کرد و در نهایت نیز پیروان آن ، طعم تلخ شکست را چشیدند.  نوشتم که اکثریت و اقلیت شورا باید قادر باشند در تعاملی سازنده و با وفاق لازم ، برادرانه  مسئولیت ها را تقسیم کنند و با انتخاب شهرداری که برآیند تفکر همه ی اعضای شورا باشد دست به دست هم دهند تا چهار سال آینده ، آیینه ی عبرت باشند برای کسانی که به علت اختلاف های جزیی و تک روی ها نتوانستند الگوی شایسته ای در عرصه ی خدمت از طریق نهاد مردمی شورا باشند.

تاکید کردم که یک سویه کردن قدرت برای اعضای شورا در آینده ، هر روز چالش جدیدی ایجاد خواهد کرد و پی گرفتن چنین تفکری حاصلی جز نابودی جریانی که آن تفکر را پیگیری می کند ندارد، در حوزه ی سیاسی صحبت کردن ، کلام کلاسیک داشتن ، رفتار درست داشتن به کاستن تنش ها و دشمنی ها در جامعه کمک می کند. نزاع های سیاسی جامعه را دچار ابهام می کند و اجازه نمی دهد اعضای شورا ، حل مشکلات اساسی شهر را در اولویت برنامه های کاری خویش قرار دهند.

متاسفانه در آن زمان اصلاح طلبان در شورا در اوج قدرت برای درک واقعیات و شنیدن چنین حقایقی گوشی شنوا نداشتند و خیلی زود ظرف یک سال با شکست مواجه شدند . گروه اکثریت جدید که معجونی از اصلاح طلب و اصولگرا بود نیز همین رویه را پیگیری کردند و حاضر نشدند با پاسداری از تفکر شورایی، جایگاه و منزلت شورای شهر را در چشم مردم ارتقا بخشند.

اتحاد چهار عضو جدید به دلایلی که ریشه در برنامه ریزی های پشت پرده داشت با تغییر رئیس شورا پایان یافت ، در این گروه تاکنون سه نفر طعم ریاست را چشیده اند اما همه مصداق دولت مستعجلی هستند که فرصت درخشش پیدا نکردند .

 

چینش جدید هیات رئیسه در سوم شهریور 99 برای سال چهارم نشان می دهد که پیش بینی نگارنده در آن زمان درست بوده است  اصلاح طلبانی که در اول شهریور96 پیشنهاد دلسوزانه حجت الاسلام میثم خزاعی را مبنی بر این که ریاست و نایب رئیسی بین دو گروه اکثریت و اقلیت تقسیم شود را  نپذیرفتند ، اکنون در سوم شهریور 99 در سال آخر عمر شورا ، مجبور شدند این حقیقت را بپذیرند و ایشان را با رای اصلاح طلبانه خویش بر مسند ریاست بنشانند.در حالی که برای انتخاب منشی و خزانه دار دچار مشکل گشته اند.

نظام شورایی از بارزترین شیوه های عقلایی در زندگی اجتماعی است اما زمانی که انسان را از پوسته خودمحوری و تک روی و خودکامگی بیرون آورد  .

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.