آن مرد 42 سال پوتین به پا داشت برای خدمت به ایران

اخبار ترشیز
Typography

رضا فدافن

دانشگاه بودم و گرم کار که یکی از دوستان تماس گرفت که «هی فلانی از اقوام مهندس حمید مصوری کسی فوت کرده است؟» نمی‏دانستم ماجرا چیست. از دوستی دیگر پرسیدم و مشخص شد برادر ایشان ساعتی قبل در تهران در پی سکته قلبی، مرحوم شدند.

سال‏ها قبل شنیده بودم که یکی از برادر این همکارم از امرای صاحب‏نام ارتش است. و این عزیز سفر کرده همان امیر دلاور ارتش جمهوری اسلامی بود. برایش تسلیتی نوشتم و در گروه دورهمی همکاران در یکی از شبکه‏های اجتماعی درج کردم. سایر همکاران هم به تبع آن تسلیت، سلسله تسلیت‏های عرض کردند.

کمتر کسی بود که آن خلد آشیان را بشناسد الا یکی از همکاران که نوشت در دوران خدمت مقدس سربازی تحت امر آن بزرگوار بوده است. در همین حین یکی از خبرگزاری‏ها از درج پیام تسلیت فرمانده ارتش جمهوری اسلامی به مناسبت درگذشت امیر سرتییپ حسینعلی مصوری خبر داد. بعد از آن پیامی از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به مناسبت فوت آن عزیز را خواندم. جاهای مختلفی پیام‏های مختلف برای بزرگداشت یاد و خاطره آن عزیز سفرکرده منتشر کردند. مصوری‏ها اصالتاً از نظام‏آباد بردسکن هستند که دهه‏هاست ساکن شهر کاشمر هستند. برایمان این همه گمنامی این امیر سرشناس ارتش جالب بود.

یک بنده خدایی گفت:« شما رسانه‏چی‏ها چرا از نام و نشان این بزرگوار بی‏خبر هستید؟» و پرسید: «این امیر ارتش کی بوده است؟» وقتی دید پاسخی ندارم گفت: «برو تحقیق کن!» در خلوت خود از خودم شاکی شدم که چرا شناختی در باره این قبیل افراد نامدار دیارم ندارم؟ به همکارم که برادر آن امیر بزرگوار است گفتم زندگی‏نامه برادرش را بدهد تا در این شماره نشریه منتشرش کنم. با کمال تعجب شنیدم که از وجود زندگی‏نامه برای برادرش بی‏خبر بود. خودش هم مطلب مکتوبی نداشت. دو سه نوبتی از ایشان سئوالم را تکرار کردم در هر بار خبر دادن که مطلبی برای ارائه ندارند. به موتورهای جستجوگر اینترنت پناه بردم.

عجیب بود. امیر سرتیپ حسینعلی مصوری مدت‏ها صاحب‏منصب ارتش در غرب کشور بوده است. ایشان از موسسان مرکز پژوهش‌های دفاع مقدس نزاجا بود و مدت‏ها ریاست آن را بر عهده داشت. دستی در نوشتن و تدریس و تربیت نیروهای متخصص ارتش داشته است. تعلق خاطر خاصی به کارهای زیربنایی داشتند. در سیری در احوالات این مرد گمنام متوجه شدم آینده‏نگری خاصی در امور نظامی داشت و در کسوت یک استراتژیست، افق‏های آینده را رصد می‏کرد. شاید برایتان جالب باشد که ایشان به تهیه تاریخ شفاهی درخشش ارتش در هشت سال دفاع مقدس تعلق خاطری خاص داشت.

در همین راستا با بزرگانی چون امیر پوردستان به تألیف کتاب‏های مرجعی در باره عملیات‏های ارتش در دفاع از میهن اسلامی پرداخت که در این مختصر به آن اشارت‏های خواهد شد. به دور از خودنمایی‏های مرسوم در میان بعض جویندگان نام، دل مشغول کارش بود و امید داشت بهترین‏ها را برای مجموعه تحت امرش رقم بزند و کاری کارستان برای حوزه ماموریت ارتش در دفاع از مام وطن و کیان ایران اسلامی انجام بدهد. گذری بر سلسله مصاحبه‏هایی که از ایشان در رسانه‏های مختلف در چهار دهه گذشته یافتم، مبین این مدعا بود که در عین حفظ دیسیپلین نظامی و رعایت شوونات ارتش، روحیه‏ای خاکی داشت و بس فروتن و خاضع بود.

در سال 1392  جلد اول کتاب « اطلس پدافندی: عملیات پدافندی نیروهای زمینی در هشت سال دفاع مقدس» به همت وی و یاری بزرگانی چون؛ سرتیپ دوم ستاد سعید پورداراب، سرتیپ دوم ستاد فرهاد بهروزی، سرتیپ دوم ستاد احمدرضا پوردستان، سرتیپ دوم ستاد مسعود فرهمندزاده و سرتیپ دوم ستاد احمد کریمی  توسط انتشارات سوره سبز در 286 صفحه، با قطع و جلد رحلی گالینگور منتشر شد. این کتاب به صورت تمام رنگی به چاپ رسیده و شامل اسناد، عکس‌ها، کالک و نقشه‌های عملیاتی عملیات‌های مختلف است. ویژگی این کتاب این است که تاکنون سابقه نداشته است که کتابی به این مبحث از جنگ تحمیلی بپردازد.

رسانه‏ها در وقت درج خبر درگذشت این امیر خوشنام ارتش ، او را از جمله؛ «پیشکسوتان، فرماندهان و جانبازان دوران دفاع مقدس» و یکی از محققان و پژوهشگران فعال در گروه تدوین تقویم تاریخ دفاع‌مقدس برشمردند. ایشان به عنوان ارشد ارتش، سال‏ها فرماندهی قرارگاه عملیاتی غرب کشور را بر عهده داشتند. سرتیپ مصوری در بحث تدوین تاریخ جنگ دقتی خاص داشتند. از دید ایشان و همکارانشان باید توجه ویژه‏ای به اسناد و مدارک هشت سال جنگ تحمیلی بشود. ایشان و کارشناسان و فرماندهان همکار در این پروژه عظیم، توانستند پایه‏های کاری ماندگار را به خوبی بنیان بگذارند.

اینان با پشتوانه غنی اسناد و مدارک مربوط به جنگ در معاونت عملیات و اطلاعات ستاد نیروی زمینی ارتش، قرارگاه‌ها، لشکرها و یگان‏های عمده عملیاتی، گزارش‏های نوبه‏ای و اطلاعیه‏های ستاد کل ارتش، همچنین جمع‏آوری بولتن‌های خبرگزاری‌های داخلی و خارجی، روزنامه‌ها و نشریات زمان جنگ از طریق آرشیو سازمان عقیدتی ارتش و مرکز اسناد انقلاب اسلامی و بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش های دفاع مقدس، مقالات و کتب مرتبط با این مقوله و مواردی نظیر آن توانستن هدفشان را جامه عمل پوشاند. حاصل این عمل نگارش کتاب‏ها و به ثمر نشست پژوهش‏های مختلف بود.

به عنوان نمونه می‏توان به تهیه روزشمار دفاع مقدس از ابتدای شهریور 1359 طبق یک روش ثابت و مدون و شرح حوادث هر یک از ماه‏های جنگ  اشاره کرد. دایره تدوین تاریخ جنگ مرکز پژوهش‌های دفاع مقدس نیروی زمینی ارتش توانسته است شرح حوادث 66 ماه از جنگ تحمیلی (از شهریور ماه 1359 تا اسفند ماه 1364 را در قالب 66 جلد کتاب، درحدود 70.000 صفحه تدوین نماید. از این مجموعه تا کنون مجلدات 1 تا 16 به همت مرکز اسناد انقلاب اسلامی و جلد 21 آن از سوی انتشارات ارتش جمهوری اسلامی ایران به چاپ رسیده است. در میان همه پیام‏های تسلیت، پیام عبدالرحیم موسوی؛ فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران حال و هوایی خاص دارد.

در این پیام تسلیت  ایشان خود را شاگرد امیر سرتیپ مصوری معرفی می‏کند و از وی به عنوان فردی که از 22 بهمن تا زمان فوت، پا در رکاب انقلاب بود و پوتین از پای در نیاورده بود یاد می‏کند. با هم این پیام را می‏خوانیم. «42 سال فداکاری همراه با علم و مدیریت کم‌نظیر، موهبتی بود که خداوندِ قادرِ متعال، در وجود بزرگمردی خستگی‌ناپذیر و بی ادعا متجلّی کرده بود که صدها نفر همچون بنده‌ی حقیر، به عنوان شاگرد و یک ملت، بدون آنکه نام امیر مصوری را بشناسند، از آن بهره‌مند بودیم.  کوهستان‌های غرب، دشت‌های خونین جنوب و شرقِ تشنه‌ی محبّت، هزاران خاطره از گام‌های استوارِ فرمانده‌ای باسواد و جدّی و در عین حال رئوف و به معنای واقعی ولایت‌مدار در دل دارند.

 دریافت خبر پر کشیدن این عزیز، بسیار سنگین و فوق طاقت بود، امّا از آنجایی که سال‌ها افتخارِ شاگردی او را داشتم، نیک می‌دانم؛ مردی که از ۲۲ بهمن ۵۷ تا امروز، پوتین از پا در نیاورد و فقط سنگرها را از غرب به جنوب و به شرق تعویض می‌کرد، اینک خستگی از تن به درکرده و در جوار قرب الهی آرام گرفته است. مصوری عزیز، امیر مقتدر، قول می‌دهیم، پرچم عزّت این ملّت را که ۴۰ سال بی استراحت پاسداری کردی در اهتزاز نگه داریم. اینجانب که خود عزادار و داغدار این فرمانده بزرگ هستم، از دست دادن او را به محضر فرماندهی معظّم کل قوا (مدظله العالی) و به ملّت ایران و همه همرزمان او در نیروهای مسلح تسلیت عرض می‏کنم.

 به ویژه به خانواده صبور و بزرگوار این عزیز که ۴۲ سال دوری و سنگرنشینی او را حمایت و تحمّل کردند با تمام وجود ادای احترام و تسلیت عرض می کنم. از درگاه خداوند بزرگ می خواهم که به این خانواده محترم و نجیب اجر و صبر عطا فرماید و درجات آن سفر کرده را متعالی فرماید». پیشنهاد می‏شود این پیام در دو فرمانداری کاشمر و بردسکن آذین یکی از اصلی‏ترین دیوارها شود. ظرائف و دقایق مطروحه در این پیام می‏تواند بهانه‏ای برای نگارش زندگی‏نامه این حماسه‏ساز والامقام باشد. امید همکاران آن عزیز سفرکرده در نزاجا به این مهم عنایت خاصی نشان بدهند.

امید خانواده محترم آن بزرگوار به این موضوع بذل توجه مبذول کنند. سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیام تسلیت می‏نویسد:  «خانواده محترم مصوری، عروج شهادت‌گونه جانباز سرافراز اسلام، امیر سرتیپ دوم مصوری را به شما عزیزان و دوستان و علاقه‌مندان آن یادگار دوران دفاع مقدس صمیمانه تسلیت می‌گویم. جایگاه علمی و فرهنگی این رزمنده جان‌برکف ارتش جمهوری اسلامی ایران در کسوت ریاست سابق مرکز پژوهش‌های دفاع مقدس در کنار وجود ارزشمند او به‌عنوان سند زنده دفاع از کیان این مرز و بوم، همواره مورد ارج و احترام بوده و خواهد بود.

 از خداوند متعال برای آن عزیز سفرکرده، علو درجات و همنشینی با اولیاءالله و برای بازماندگان مکرم به‌ویژه همسر محترمشان سرکار خانم نبیلی که از همکاران خدوم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هستند، صبر و اجر مسألت دارم.» امید ادارات فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان کاشمر و بردسکن با عنایت به پیام وزیرشان، گوشه چشمی به بزرگداشت این جانباز سرافراز داشته باشند. به شوراهای اسلامی دو شهر بردسکن و کاشمر و همچنین شورای اسلامی روستای نظام‏آباد پیشنهاد می‏شود مکان یا کوی و برزن و بولوار و سازه و ساختمانی را به یاد این عزیز دلاور نامگذاری کنند.

پیشنهاد می‏شود در بزرگداشت شهدای دوران دفاع مقدس حال و احوال این مجاهد فی سبیل‏الله نیز ذکر شود. پاسداشت یاد و خاطره مردانی دوستدار ایران اسلامی امری ستودنی است. شایسته است این مهم برای امیر سرتیپ حسینعلی مصوری به طور جدی در دستور کار مسئولان امر قرار بگیرد. بایسته است در این مهم به دور از شعار عمل گردد. امید برای آشنا کردن نسل جدید و نسل‏های آتی با ابعاد شخصیتی این بزرگوار و نظایر ایشان کاری کارستان به ثمر بنشیند. گاهی زود دیر می‏شود. نسل جدید و نسل‏های آتی وجود این قبیل بزرگمردان و فعالیت‏ها و دستاوردهای آنان را فسانه می‏دانند. کاش حقانیت این فسانه‏ها را به آیندگان بی افسوس ثابت کنیم. آمین.

 

 

 

 

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.