لزوم توجه به معیشت هنرمندان

اخبار ترشیز
Typography

حمیدضیایی

بیش از یک سال است که به دلیل بیماری کرونا، فعالیت های فرهنگی_هنری لغو شده است. سالن های نمایش و سینما تعطیل شده اند. این تعطیلی در سطح شهرستان در صورتی است که در بعضی مواقع سالن ها می توانستند با یک چهارم ظرفیت خود به فعالیت ادامه دهند. تعطیلی کلی سالن های فرهنگی_هنری شهرستان می تواند چند دلیل داشته باشد.

نمی خواهم در این بین بگویم که ادارۀ ارشاد مقصر است یا هنرمندان! بلکه قصد دارم از چند جنبه این مسأله را مورد بررسی قرار دهم.

قبل از هر چیز لازم است که این نکته را یادآور شوم که در طول این یک سال و دوسه ماهی که از شیوع این بیماری گذشته است، بسیاری از هنرمندان عملاً بیکار شده اند. بسیاری از هنرمندان هستند که زندگی خود را از روی تولید و عرضۀ کالای هنری اداره می کنند که در این مدت آسیب بسیاری جدی ای به این حوزه وارد شده است. هرچند پس از چند ماه از شیوع بیماری کرونا، وزارت ارشاد  و خانۀ هنرمندان اقدام به ثبت نام و توزیع «هنرکارت» کرد که در آن مبلغی برای هنرمندان در نظر گرفته شده بود؛ اما در این میان هنوز هنرمندانی هستند که موفق به دریافت این کارت نشده اند. نگارنده امیدوارم با پیگیری های بیشتر ادارۀ ارشاد شهرستان، گامی در راستای تسریع این امر برداشته شود. چرا که زندگی بسیاری از هنرمندان تحت الشعاع این بیماری منحوس قرار گرفته است.

در این مدت ما کمتر شاهد اجرای برنامه های هنری بوده ایم. در همان اوایل کرونا بعضی هنرمندان با اجراهای مجازی شروع به فعالیت کردند که البته نمی دانم چرا این امر ادامه نیافت. عدم تبلیغات مؤثر می تواند یکی از این عدم اقبال اجراها باشد؛ اما امیدوارم تدبیری اندیشیده شود تا بتوانیم به صورت مجازی شاهد اجراهایی باشیم تا با این کار در کنار اجرای برنامه با کیفیت و استاندارد، بحث معیشت هنرمندان نیز مورد توجه قرار گیرد.

 

 

 

بستر را فراهم کنید

 

 

آن طور که پیداست این بیماری قصد ندارد به این زودی ها دست از سر چهان بردارد. آنطور هم که مسئولین بهداشتی می گویند، حتا پس از واکسیناسیون هم ما باید دستورالعمل های بهداشتی را رعایت کنیم. همین مسأله می تواند توجیه خوبی برای ایجاد بستر مجازی باشد. با امکاناتی که امروزه در اختیار داریم، این امر نمی تواند دشوار به نظر بیاید. حمایت ادارۀ ارشاد برای ایجاد چنین بستری، لازم به نظر می آید. البته هنرمندان هم باید به فعالیت های خود ادامه دهند؛ اما وقتی هنرمند انگیزه ای برای کار کردن و ارایه نداشته باشد؛ یا به بیان دیگر، زمینه را مهیای تولید آثار مجازی نبیند، باید به او حق بدهیم که دل و دماغ تولید کاری هم نداشته باشد. از همین رو اولین گام را باید ادارۀ فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان بردارد. اولین گام ایجاد بستری مناسب برای عرضۀ کالای فرهنگی_هنری به صورت مجازی است. در چند جلسه ای که برای ایجاد گفت و گو میان هنرمندان انجام شد، نشان داد که امکانات چنین اجرایی در کاشمر مهیاست. یعنی نمی توان با بهانه های نبود امکانات از زیر بار این کار شانه خالی کرد.

دعوت از اهالی موسیقی و تئاتر و حتی کمدین ها برای برنامه ریزی و اجرای مجازی چنین برنامه هایی باید در دستور کار ادارۀ ارشاد قرار گیرد. نمی توانیم به دلیل بیماری کرونا، فعالیت های فرهنگی هنری را متوقف کنیم. مگر اینکه جامعه بگوید دیگر از فرهنگ و هنر بی نیاز است و نمی خواهد شاهد چنین برنامه هایی باشد؛ اما مگر می شود جامعه ای خود را بی نیاز از این موضوع بداند؟

 

 

فعالیت ها کم شده

 

 

یکی از نقدهایی که همواره به حوزۀ فرهنگ و هنر شهرستان می توان وارد داشت نبود فعالیت در خور است. این بدان معنا نیست که فعالیتی صورت نپذیرفته؛ اما بدین معنا هست که فعالیت های چشمگیری صورت نپذیرفته است. با شیوع بیماری کرونا این فعالیت به کل در حوزۀ تئاتر و موسیقی متوقف شد. چنانچه قبل از این آمد، یکی چند برنامه ای به صورت مجازی و خودجوش انجام شد که چندان مورد اقبال قرار نگرفت؛ اما این برنامه ها می توانست با ایجاد بستر مناسب با موفقیت بهتری انجام پذیرد. بسیاری از هنرمندان هستند که آمادگی اجرای برنامه به صورت زنده در فضای مجازی را دارند. چرا تاکنون از ایده ها و نظرات ایشان بهره ای برده نشده است؟ نیاز امروز جامعه ایجاب می کند که ادارۀ فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان، با برگزاری یک جلسۀ هم اندیشی برای اجرای برنامه های مجازی گامی در این راستا بردارد. این جلسه می تواند برای ایجاد بستر مناسب هم انجام شود. نمی توان چشم انتظار آن ماند که کرونا تمام شود. البته اگر فرض بگیریم همین امروز کرونا تمام شد! هنرمندان چه برنامه ای برای مخاطب در نظر دارند؟ اصلاً چه برنامه ای وجود خواهد داشت؟ این جلسۀ هم اندیشی می تواند در این زمینه هم مورد توجه قرار گیرد. از همین رو باید به فکر چاره ای بود تا هم برای مخاطبان تولید محتوا کرد، و هم مبحث معیشت هنرمندان را در نظر گرفت و ایجاد فعالیت کرد.

 

 

 

روزهای پس از کرونا

 

این بیماری قرار نیست تا همیشه با ما باشد. مانند دیگر بیماری هایی که در طول تاریخ به وجود آمده و از بین رفته اند. امروز باید چارۀ فردا را اندیشید. یکی از معضلاتی که هنرمندان همواره از آن گلایه داشته اند، نبود سالن استاندارد تئاتر است. ما در سطح شهرستان نبود یک سالن تئاتر مستقل را احساس می کنیم. همچنین نبود «بلک باکس» هم یکی دیگر از نیازهای نادیده گرفته شدۀ شهرستان است. اگر چنین زمینه ای مهیا شود، هنرمندان بیشتری رغبت خواهند کرد و می توانیم امیدوار باشیم که فعالیت های بیشتری صورت خواهد پذیرفت. این روزها، فرصت مناسبی باید ساخت چنین سالن هایی است که در روزهای پس از کرونا از آن بهره ببریم. امیدوارم سرمایه گذارانی در این حوزه ورود کنند تا کمبودهای فضای فرهنگی_هنری را جبران کنند. البته اینکه ما مترصد سرمایه گذار باشیم، سلب مسئولیت از ادارۀ فرهنگ و ارشاد نیست. این اداره باید در راستای رفع نیازهای هنرمندان گام بردارد و پیگیر مطالبات هنرمندان نیز باشد. اینطور نباشد که ادارۀ ارشاد منتظر هنرمندان بماند و هنرمندان منتظر ارشاد. چرا که همواره منتظرند تا هنرمندان جلو بیایند و بعد فکری برای کمبودها بشود؛ و هنرمندان هم منتظرند تا کمبودها رفع شود و اقدام به کار کنند. باید یک تعامل میان ادارۀ ارشاد و هنرمندان صورت پذیرد تا به کم و کاستی های فرهنگی شهر واقف گردیم. همچنین که امسال هم سال «تولید، پشتیبانی ها و مانع زدایی ها»ست. باید در راستای فرهنگی و هنری کمبودها و مانع ها شناسایی شوند و در راستای تولید هر چه بهتر کالای فرهنگی گام مؤثر برداشته شود. این مهم را امیدوارم در سال 1400 شاهد باشیم. سالی که اگر بخواهیم می توانم شاهد تحولات عظیم فرهنگی_هنری در سطح شهرستان باشیم.

 

 

 

سخن آخر

 

یک ضرب المثل معروف هست که می گوید:«یک دست صدا ندارد». پس به همین ترتیب ما نمی توانیم فقط از ادارۀ فرهنگ و ارشاد بخواهیم که فلان کار را انجام دهد. ما هم باید در کنار مسئولین فرهنگی با ایده ها و طرح های جدید باشیم و همواره با طرح هایمان از ایشان مطالبه کنیم. اینطور نباشد که تنها در گوشه ای نقد کنیم و بگویم فلان کس کم کاری کرد و ما بهمان کردیم. لذا بهتر است که طرحی اگر داریم آن را ارایه کنیم. این امر هم زمانی انجام می پذیرد که ما بتوانیم تعامل و گفت و گو داشته باشیم. از همین رو آنچه تاکنون به نظر نگارنده رسیده است را مطرح کرده ام و امیدوارم که هنرمندان واقعی پا به عرصه بگذارند و گامی مؤثر در این راستا و برای رسیدن به اهدف فرهنگی_هنری برداشته شود.

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.