ترکش های کرونا بر پیکر اصناف

اخبار ترشیز
Typography

فاطمه نبوی ثالث 

این روزها کمتر وقتی است که موضوع صحبت یک جمع چند نفره معیشت ، قیمت، چک برگشتی و اقساط پرداخت نشده نباشد. اسفند 98 که برای اولین بار زمزمه های ورود کرونا به گوش رسید . گمان این بود که با رعایت پروتکل ها و محدود روزهایی قرنطینه می توانیم از شر این موجود ریز خلاص شویم

و انتظار میزبانی طولانی مدت از این میهمان ناخوانده را نداشتیم. اما ماند و روح و روانمان را نشانه رفت ، جسم و جانمان را آسیب پذیر کرد و تنگی معیشت برایمان به همراه آورد.

اکنون بیش از یک سال از آن زمان می گذرد و کرونا همچنان می‌تازد و ما را در آزمون رقابت سخت میان مرگ و زندگی به چالش کشانده، آنجا که وضعیت و هشدارهای ستاد ملی مقابله با کرونا، راهی جز در خانه ماندن و رعایت شدیدتر پروتکل‌های بهداشتی برای حفظ جان خود و عزیزانمان باقی نگذاشته است.

اما در خانه ماندن هم خرج دارد به ویژه برای قشری از جامعه که درآمدشان از کسب و کار در مغازه‌ها و فروشگاه‌ها بوده و به قول عام، نان را از کف بازار درمی‌آورند و حال سوال اینجاست زمانی که بازار مشاغل رکودزده یک سال و اندی گذشته به خاطر کرونا و شرایط تحریم و وضعیت پرنوسان اقتصادی، تعطیل می‌شود، اقتصاد و معیشت جمعیت قابل توجه جامعه چطور باید تامین شود؟

تنها کافی است در یک مسیر پیاده‌روی در یکی از خیابان‌های کاشمر  قدم بردارید، گاه با مغازه‌ها و فروشگاه‌های بسته و البته برخی فروشگاه‌ها با کرکره‌های نیمه کشیده شده مواجه می‌شوید که باوجود دستور ستاد مقابله با کرونا مبنی بر تعطیلی مشاغل رده سه و چهار، درب مغازه و فروشگاه خود را به امید داشتن چند مشتری و از آن مهم‌تر کسب درآمد برای پرداخت دیون خود از جمله اجازه مغازه‌، چک و حقوق کارکنان خود به صورت نیمه باز نگه‌داشتند.

بله تعطیلی بازار وارد هفته چهارم خود شده است و این در حالی است که بازاریان به دفعات تعطیلی را  به طور متناوب در بازه های دو هفته ای تجربه کرده اند. مشکل این است وقتی که بازار باز می شود هم به خاطر غیر قابل پیش بینی بودن دستورالعمل های بهداشتی ستاد مقابله با کرونا و مشخص نبودن رنگ های کرونایی شهرستان ها ، بازاریان دلگرمی همیشه را ندارند و در کار خود سر در گم اند.

خرید اجناس مغازه ها نیاز به سرمایه گذاری دارد که در تعداد زیادی از مشاغل تابع مد و فصل است و گذر زمان اجناس زمستانی و تابستانی و بهاری را غیر قابل  فروش می کند و مشکلاتی برای تهیه کنندگان پوشاک و البسه و پارچه به وجود می آورد.

فروشندگان لوازم خانگی نیز از ترکش های این ویروس در امان نمانده اند . تحریم باعث افزایش قیمت بی رویه ی کالاهای خارجی شده و ضمن آن به علت کمبود بعضی از لوازم تولید کالای داخلی تعداد آنها هم در بازار کم شده و افزایش قیمت این کالاها یا بی کیفیتی لوازم خانگی ایرانی را سبب شده است. این امر عرصه را به فروشندگان لوازم خانگی تنگ کرده است.

برخی از مشاغل مثل آرایشگران، رستوران داران، صاحبان تالارهای پذیرایی، باشگاه های ورزشی ، مهدکودک ها، مکان های تفریحی و گردشگری  و بسیاری از مشاغل دیگر از شغل هایی بوده اند که از ابتدا بیشترین آسیب را ورود این ویروس تقبل کرده اند و الان دیگر رمقی برای آنها باقی نمانده است.

در ادامه ورود این ویروس سطح معیشت مردم هم تغییر کرده و حضور بعضی از اقلام در سفره و سبد کالای خانوار کم رنگ شده است. امروز خیلی از افراد توانایی خرید گوشت یا میوه را ندارند که مسلما سلامت آن ها به صورتی دیگر در خطر قرارگرفته است.

همه این عوامل باعث شده که در همان ایامی هم که مغازه ها مردم باز می شود . مردم به خاطر پایین بودن قدرت خرید نتوانند مانند سال های گذشته خرید کنند . موضوعی که تحت عنوان کسادی بازار مطرح می شود. کسادی بازار عید، کسادی بازار مسکن، کسادی بازار آجیل و...

بدیهی است رقابت ناسالمی بین معیشت و سلامت به وجود آمده است. مشخص نیست افراد درگیر با مشکلات عدیده اقتصادی چه تصمیمی باید بگیرند.

کرونا جدی است و نیاز به تصمیمات هوشمندانه از سوی مسئولان و متولیان امر دارد. به طوری که با پایان موج چهارم کرونا و از پای در آوردن این ویروس که تاکنون هزینه های جبران ناپذیری وارد کرده است طلسم رکود اقتصادی و معیشتی نیز شکسته شود و گشایشی در وضعیت اقتصادی بخش خصوصی و مردم ایجاد شود.

 

 

 

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.